Analecta Algologica. 19 



CJlit. Specimina vero plura a Harveyo data, ad oras Americse foederatse lecta habui, quin immo 

 ex locis nataslibus a Harvey in Ner. Bor. Am. dictis; et luec bene congruentia cum descriptione 

 ab eo ibidem data. Alia specimina ex his virentia et chartse arctissime adhterentia; alia fusce- 

 scentia, prioribus multo majora marginibus ssepe undulatis prredita. Plantam his habitnalibus notis 

 cum Pnnct. undulata J. Ag. mire congruentem lubenter dicerem. Structura vero coinparata utrius- 

 que plantre certius statuere audearn Punctariam undulatam structuram offerre, quani Homoeostro- 

 mate characteristicam putavi, quare hanc supra sub hoc nomine descriptam videas. In specie 

 Harveyana senili et fuscescente (quamquam fragilissima et difficilius ita dissecta ut structuram 

 facta sectione transversali observare contigerit) vidi frondem qualem sxipra descripsi Diplostromio 

 eharacteristicam. Hinc has plantas nullo modo identicas considerare cogor. 



Comparanti mihi dein plantam juvenilem, qualem in spec. a Harveyo datis hanc vidi, mihi 

 non contigisse confiteor observare pilos marginales, quos in Dipl. tenuissimo saepe adesse dixi; at 

 in aUo specimine ,ex Eed. Hook a Hooper mihi misso) quod habitu simillimo convenit, totam 

 plantam juvenilem his pilis pulcherrime fimbriatam vidi. Mihi igitur nullum dubiuin adparuit, 

 quare hanc plantain Harveyanam ad Diplostromium referre negarem. 



Comparanti mihi dein ipsam structurani speciminis (ad Fort Hamilton lecti), in hac vidi 

 structuram diversam ab ea, quam in aliis omnibus a me comparatis speciminibus observaveram ; 

 nimirum vidi cellulas frondis quaternatim divisas, quadrigeminis partibus quasi evidentiore vallo 

 a proximis separatis — hinc structuram, quam in icone (Phycol. Brit. tab. 248) Harveyana, tanien 

 modo paulisper rudi depictam videas, quamque cum structura, Phyllitidi characteristica forsan 

 facilius quis comparandam, si non identicam crediderit. Mihi vero quoque alias partes ejusdem 

 frondis comparanti adparuit partes quaternas ulterius subdivisas tieri, nunc 6 nunc 8 corpuscula 

 minora, demum plus minus evidenter transversaliter et longitudinaliter seriata monstrantia. Cel- 

 lulas vero his prpegnantes, non verticaliter a fronde exeuntes, sed directione servata frondis quasi 

 decumbentes, et a quadratica forma in rectangularem nunc paulisper elongatas. 



Cellulas fertiles, quas ita vidi, sistere trichosporangia Diplostromii ; cellulas vero solitarias 

 et sparsas, quas in icone citata Kiitzingiana depictas video, aut sporangia diversi generis, aut 

 fructificationis inchoantis indicia nimium juvenilia conjicerem. 



In specimine fuscescente eandem speciem senilem agnoscere putavi, quam sub juventute 

 virentem et fibris marginalibus ssepe instructam vidi, quamque fructiferam modo mox dicto expli 

 candam vellem. 



De stractura et affinitate Phyllitidis, atque de speciebus Generis. 



Si sectione transversali observatur structura in speoie quadam Phyllitidis, patet 

 cellulas interiores frondis esse invicem plus minus dissimiles, alias esse majores, 

 alias minores, invicem non e regione positas, secl potius alternantes, et stepe invi- 

 cem ita conjunctas ut minores inter majores quasi intercalares facilius diceres. 

 Hac structura frondis specimina quoque sterilia Pbyllitidis ab iis Punctariearum. 

 cum quibus seepe confusa fuisse putarem, dignoscere licet. 



Qusenam vero sit hujus structurse indoles propria, et quomodo oriatur, id et 

 difficilias dicitur, et ab Algologis hodiedum vix rite intellectum putarem. Plurimi 

 quin immo de structura anatomica frondis propria tacent. Ktitzing, qui in icone 

 Phycologise Generalis structuram pro more eximie delineavit, vix tamen eandem 

 intellexisse, patet. Kjellman, hodiernfe scientite interpres, qui Scytosiphoneas ut 

 subordinem Encoeliearum adoptavit, prsecipuam harum differentiam ex evolutione 



