Analecta Algoloaica. «1 



cellularum ita tenuissimse adparent, ut singulee sub hoc stadio evolutionis quoad 

 limites quin immo difficilius dignoscantur. Ut magnitudiue increscunt, singulse hee 

 cellulee dividuntur, et in formas abeunt, quas in complicata frondis structura sin- 

 gulis praedestinatas putares; alise elongantur secus longitudinem frondis in costas 

 interiores abiturse, alise secus latitudinem distenduntur, trabecules transversales de- 

 mum constituentes ; dum intermediee cellulse, areas inclusas formantes, magnitudine 

 quoquoversum fere seque expansee, cellulas rotundato-angulatas constituant. Hinc 

 si plantam senilem observare contigerit parietibus laceram, hanc videbis contextam 

 cellulis forma directione et maguitudine admodum diversas, quales in icone Kutzin- 

 giana (Phyc. gener. tab. Tab. 24. III. fig. 6) ab interiore observatse, delineatse fue- 

 runt, quamquam, juga areas rotundato-angulatas reticuli separantia, multo simpli- 

 ciora reddidit, quam eadem vidi (tubis majoribus minoribusque contexta). Si cum 

 hac structura, a Kutzingio depicta, structuram comparare placeat, quam in icone 

 sua reddidit Bornet (Etucl. pl. IV fig. 2), vix quispiam putaverit eandem esse archi- 

 tectonicam structuram, quam modo ita diverso exposuerunt observatores oculatissimi. 

 Tamen eandem fuisse structuram, qualem vero sub diversis evolutionis stadiis ean- 

 dem observaverint, mihi vix dubium adparuit. 



Jam supra monui cellulas interiores primarias, sectione facta transversali fron- 

 dis mihi ohvenisse alternas, nec e regione positas, aliasque esse majores, minoribus 

 quasi intercalaribus interstinctas, quod quomodo cum structura froudis adultioris a 

 me descripta consistere videretur, cuidam forsan ulterius explicandum adpareret. 

 Patet vero. me judice, arcas reticuli interioris, quas. cellulis rotundato angulatis con- 

 textas dixi, sectione transversali observatas obvenire debere conspicue majores. 

 quam tubi secus longitudinem frondis elongati. quibus costas costulasque reticuli 

 interioris contextas dixi ; et has, sectione transversali observatas, vix alio modo 

 quam quo oculo mihi adparuerunt, obvenire posse. 



Stratum. quod proprium corticale dicerem, sub stadio plantse adhuc sterilis, 

 monostronaaticum vidi. cellulis a facie observatis, demum quadratico-rotundatis, con- 

 textum. Prout cellulae proxime interiores elongantur, cellulas corticales quoque sub- 

 divisas fieri, ex planta juvenili supra descripta concludere liceat. In planta paulo 

 adultiore. in qua cellulas subjacentes in diversas directiones magnitudine augentur, 

 cellulas corticales quoque quoad dispositionem, paulisper aliter dispositas mihi ad- 

 paruisse, jam supra monui; cellulas corticales, eundem sequentes ordinem, multi- 

 plicari debere prout dilatantur cellula? subjacentes, a priori forsan quoque assumere 

 liceret; et ita revera in planta superne dilatata strias longitudinales numerosiores 

 observavi, quin immo — prout aliee interiorum magis, alite minus dilatatas fiunt — 

 lineas cellularum corticalium. Hexuosas fieri, concludere ausus sum. Mox autem 

 ipsas cellulas corticales omnes fere aaque distantes et eodem modo seriatas, quales 

 in icone citata Kiitzingiana depictse obveniant, lubenter dicerem. 



Stratum proprium fertile demum oritur subdivisione quaternata cellularum. 

 quibus stratum corticale sterile antea fuit contextum. Cellula' (juaternatae primum 

 format&e. verticaliter excrescentes novam seriem cellularum conformium generant; 



