Analecta Algologica. oo 



et proprio modo traiisformata ; eadem contra in longe plurimis speciebus a rachide 

 nnnuli una cum foliis (spimilis) ab ea exeuntibus conjunctim transformata gene- 

 rantur. Comparatis speciebus, in quibus receptacula modo hoc diverso formantur, 

 quoque alias quasdam differentias magis habituales agnoscere putavi, quibus om- 

 nibus suadentibus. primariam quandam divisionem Generis in Eucystoseiras et lia- 

 pidophoras lubenter assumerem. Quod dein attinet species Rapidophorse , alias 

 video differentias, et quidem admodum insignes, quas vero a gradu transmutationis 

 plus minus perducto pendere assumsi. Sunt revera speeies (C. dbies marina, ('!. 

 Montagnei) in quibus scaphidia proveniunt iu parte ambitu vix detinita ramuli 

 superioris. interspersis vero spinulis, quas cum proventu scaphidiorum vix eviden- 

 tius conjunctas putares. Ex his vero evidentissimum putavi transitum ad alias 

 species, in quibus partes fructiferae et ambita fiunt magis definitse, et evidentior 

 adpareat connexus inter rachidis partem fertilem et spinulas nunc adpressas, nunc 

 magis squarrosas ; prout ipsse rachides fertiles fiunt breviores. et spinulse adproxi- 

 mantur. pars fertilis adpareat et ambitu magis definita et spiriulis proprio modo 

 seriatis obtecta. amentum quoddam plantarum superiorum haud male referens. Si 

 quispiam iriter Eucystoseiras et Rapidophoras quasdam inferiores typos diversos 

 agnoscere noluisset. eo evidentius formse magis evolutfe utriusque typi discedere 

 mihi adparuerunt. 



Jam Species Algarum scribens species Cystoseira? spinulis armatas in propria 

 sectione disposui. Quum dein vidi species alio prorsus ordine a Valiante (p. 15) 

 seriatas, rationes hodie afferre placuit, quibus ductus affinitates harum plantarum 

 aliter judicavi '). 



Quum et sat numerosa? sunt species, quaB ad sectionem Rapidophora3 perti- 

 nent. et singulas harum pro a^tate et evolutiouis stadio formas invicem sat diversas 

 induere constat. faciiius patet easdem quoad characteres et limites saspe dubias ad- 

 paruisse. Accedit quod ha? species ad oras Europseas abundant, quare jam ab 

 auctoribus. qui primi de Algis scripserunt, nominibus diversis instructse videntur. 

 quse a sequentilms auctoribus haud semper rite interpretata fuerurit. Synonymiam 

 specierum hoc modo admodum difficilem tieri patet. Nomina specierum, qualia 

 Selaginoides, Ericoides, Ericce marince, Abietis marince. Granulatce, Crinitce et quye 

 sunt alise, notas habituales revera indicant, ex quibus de specie descripta et ita 

 nominata nullo modo certius judicare hcet, nisi specimen authenticum quoque com- 

 parare contigerit ; nec multum abest quin idem dicerem de speciebus sub posteriore 

 terapore deseriptis. Hinc nec vitio verterem Vailanteo, si in eximio opere aliter de 

 quibusdam formis judieavit, quam i[>se easdem interpretandas credidi. Quum autem 

 icones ab eo datas ad species rite dignoscendas eximie conferre putaverim, placuit 

 synonyma, quse diversis speciebus pertineant, hoc loco quoque indicare. 



1 Animadvertere placet me observationes meas conscripsisse antea quam Volumen Operis 

 De Toni conferre licuit. Quum vero plures species ibidem alitei- intellectas vidissem, nostras 

 reprimere nolui. 



