Analecta Algologica. •" 



-j- Frondium partibus junioribus folium complanatum et costatum, laciniisque confw 

 mibus linearibus decompositum referentibus, aduliioribus sensim teretiusculis et quo- 

 quoversum deflexis, scaphidiis in ramulorum parte suprema, ambitu plus mmus de- 

 finita immersis. Species scepe tophulis instructw. 



'"" Fronde, nf videiur, numquam vesiculis instructa. 



1. ( '. abies marina (Tum.) J. A(J. Sp. I. f. 216. 



Ramorum bases callosas, inter particulas glareosas littoris latentes virli. Scaphidia ifi parte 

 suprema subcomplaiiata sparsa et spinulis interstincta formantur. 



2. C. Montagnei (J. Ag.) Sp. Alg. p. 216. Valiant. p. 25 tab. XIII. 



Hanc speciem C. abieti marinse proximam putavi, quamquam caule valido tophuloso in- 

 struetam. Scaphidia fere eodem modo disposita dicerem, in parte subcoinplanata at spinulis diver- 

 gentibus instructa, ambitu vix definita frondis superioris. 



3. C. Opuntioides (Bory) J. Ag. Sp. p. 217. Valiant. p. 26 tab. XIV. 



Ex paucis speciminihus, quse hujus vidi, illam inter G. Montagnei et C. concatenatam inter- 

 mediam putarem. Juniorem plantam in parte saltim inferiore foliis linearibus complanatis in- 

 structam vidi, superiorem autem et adultiorem ramos teretiusculos hliformes gerentem. Tophulos 

 vidi supra basem contractam conicos et laeves. Receptacuia non ita evoluta vidi, ut de ii.s judi- 

 cium ferre auderem. Specimen hujus speciei, a Cabrera olim missum, nomine Fuci criniti Desf. 

 inscriptum in Herb. Agardh adest, quod anne veram plantam Desfontainesii referret, dubitavi ; 

 nisi hanc potius in C. concatenata suspicaretur. Receptacula hene evoluta nondum videre 

 mihi contigit. 



4. G. coeniculata (Wulf.) J. Ag. Sp. p. 220. Cgst. Erica marina Valiant. p. 

 23 tab. XII. 



Rationes mihi quidem latent quare speciem, a Wulfen, ut ei mos fuit, eximie descriptam, 

 sub nomine novo a Valiante proponitur. Adeunti opus Naccarianum, quo nititur Valiante, pateat 

 Naccarium suam speciem cum Fueo eorniculato Wulf identicam judicasse ; nomen vero mutatum 

 fuisse, quia cum sua specie quoque Gmelinianam, nomine Fuci Ericce marinw inscriptam, con- 

 venientem putaverit. Hsec vero species, qupecumque sit, mihi certe collectiva videtur, utpote 

 synonyma allata quoque species maris atlantici spectant. Nec ex icone Gmeliniana jndicium quod- 

 dam certuni de specie depicta, me judice, ferre liceat. Folia complanata plantse juvenilis equidem 

 vidi, at pauca et magis pinnatifida ; et citius, ut putarem, in ramos teretiusculos transmutata. 



5. C. squarrosa (De Notar.) J. Ag. Sp. p. 221. 



Ex specimine, ab auctore mihi dato, decidere non auderem an caulis proprius in hac specie 

 revera adsit. Eam hoc respectu ad C. abietem marinam accedere, facilius quis conjiceret. 



6. C. Selaginoides Wulf. C. amentacea rar. Selaginoides J. Ag. Sp. p. 220. 

 C. amentacea fdrma Valiante tab. IX fig. 2? 



Hab. ha?c in inari mediterraneo ad (xraeciam, Italiam, Galliam et Hispaniam. 



Nomine Fuci selaginoidis formas tenuiores spinulisque sparsioribus instructas olim ssepe 

 denominatas fuisse putarem. Mihi hodie formas hoc nomine designatas examinanti adparuit sal- 

 tim 2:as species inter istas dignoscendas esse, quarum unam firmiorem et sat robustam ad C. 

 amentaceam potissiinum accedere putarem, alteram ramis spepe riliformihus, folia forsan initio con- 

 stituentibus, instructam. Spinulae in illa breviores at firmse, in hac longiores et tenuiores. Quod 

 autem pneeipuum distinctionis characterem inter utramque formam considerarem, a tophulis in 

 una forma graciliore sat conspicuis, in altera vevo deficientibus iubenter deducerem; et hoc fretus 



l 



L 



