38 .1. G. Agardh. 



charactere Fucum selaginoidem Wulfeni cutn una identicam esse, vix dubitarein. Animadvertere 

 placet Wulfenium suum Fucum selaginoidem et Fucum comiculaium ut species invicem proximas 

 enumerasse ; de Fuco selaginoide expressis verbis statuisse caudicem gibberosis tophulis obsitum 

 esse. Minc formas hoc charactere insignes verum Fucum selaginoidem Wulfeni sistere assumen- 

 dum putavi. Ipsos tophulos in nostra vidi imnc (juniores) magis acuminatos et aciculis minutis 

 instmctos, nunc obtusiores et ab iis C corniculatse non admodum diversos. Finxi iconem supra 

 citatam Valiantei (tab. IX fig. 2) forsah ad hanc speciem referendam esse. Receptacula in C 

 selaginoide • mihi adparuerunt admodum elongata ex cylindraceo-nodosa et spinulis invicem paulisper 

 distantibus subpatulis instructa, fere qualia in sua C. selaginoide pinxit. Yaliante. 



** Fronde intra partes ramulorum inferiores (in planta adultiore) nunc in vesiculas 

 singulas aut sub concatenatas intumescente. 



7. C. grantjlata (L.) J. Ay . Sp. p. 217. 



In speciminihus atlanticis hujus magis elongatis vesiculas generari, satis constat; in speci- 

 minibus vero vieini maris mediterranei (caule valido, et tophulis conicis at trnncatis glaberrimis 

 instructis) vesiculas nullas vidi. 



8. C. CONCATENATA (C. Ay.) ■/. Ag. Sp. p. 218. 



Folia juvenilia hujus lanceato-lihearia, costata et integerrima; inferiora in fronde adulta et 

 elongata nunc quoque linearia et plana, superne in ramulos teretiusculos abeuntia; caules prima- 

 rios inferne tophulis a conica hasi acuminatis instructos ; et radicem paulo juniorem tibrosam de 

 muni fibris suhconfluentibus instructam esse, hodie repetere placuit. Comparanti igitur tum 

 Cystoseiram (?) dubiam Vailant. tab. XV. tum C. Opuntioidem facilius videretur has formas proxi- 

 mas esse. Scripsit quoque olim Cabrera in scedula specimine, C. concatenatse addita: «Hic abs- 

 que dubio est Fucus crinitus Floras Atlanticce Desfont, vide iconem in Barrelieri opere ab ipso 

 citato». Animadvertere tamen opportet C. concatenatam esse vesiculis et quidem saepe concate 

 natis instructam et ramos in fronde elongata ssepe gerere ramulos oppositos, quod utrumqne non 

 hene cum C. Opuntioide congruit. Inter formas forsan plures, quas olim nomine Fuci criniti de- 

 nominarunt, speciem quandam mediterraneam, vesiculis ni fallor semper destitutum, sttb nomine 

 Cyst. crinitse a Duby distributam fuisse constat, qttam ipse dein ut typicam formam C. crinitse 

 adoptare debere credidi. 



-| — |- Frondium partibus junioribus fere mo.x teretiusculis et ramos scepius quoquoversum 

 exeuntes referentibus, adultioribus basi vix peculiariter incrassatis, nec tophulos, ab 

 apice novos annorum ramos emittentes, generantibus ; scaphidiis in parte ramulorum 

 suprema, ambitu subdefinita, et aciculis plus minus densis bracteantibns obtecta, 

 immersis. 



* Ramis frondis adultioris plus minus evidenter distiche decompositis, bifariam 

 exeuntibus, a caudice saltem initio et diutius compresso (demum ramulis quasi 

 adventitiis sub vage exeuntibus magis teretiusculo). 



9. C. bbachycaepa (J. A(/. inscvj. Cf/stoseirci crinita Valiante Cystos. p. 20 

 tah. VIII. 



Speciem hanc cattte dignoscendam pttto, tttpote veri ejusdem ramiticationis characteres faci- 

 lius prsetermittuntur, nec in senili planta seque conspicui permanent ac in juniore revera inve- 

 niantur. In ramis ramulisque plantse quoqtie senilis dispositionem disticham ramorum sat con- 

 spicttam videre credidi. Quoque in caudiee primario validiore, tum a forma ejttsdem compressa, 

 ttim a cicatriculis, post delapsum ramorttm persistentibtts, hifariam exetintihtts a marginibus in- 

 crassatis, concludere licet ramos ab initio fuisse distiche egredientes, quamquam lineam mediam 

 marginttni vix servant. In planta magis senili observare credidi ramos qtioque a paginibus spar- 

 sim provenire, et his adjnvantibus, ttt suspicor, caudex demum magis teretittsculus adpareat. 



