40 ,T. G. Agardh. 



Hab. in mari raediterraneo, ad oras Hispanise, Galloprovinciae, Corsicse et 

 Italise; eademque ni fallor ad oras Aegypti. 



Species Algarum scribens, hanc foranam a F. selaginoide Wulfenh distinguere non ausus 

 sum ; potius in eadem fdrmain quandam juniorem ejusdem suspicans. Characteribus a praesentia 

 aut defectu tophulorum deductis hodie majorem vim attribuenti mihi adparuit eam ut speciem 

 sui juris agnoscendam esse. Quoad receptacula lianc inter C. brachycarpam et C. crmitam inter- 

 mediam dicerem; ramis quoquoversum exeuntibus ab illa, et caudice •midto minus evoluto ab 

 utraque distinctam. Caudice et ramificationis norma ad C. amentaceam raagis accedit, a qua vero 

 receptaculis squarrosis evidentius distat. 



b) Species vesiculis supra basem ramulorum generatis (in planta profundioris 

 ■maris) instructce. 



12. C. Ebicoides (L.); J. Ag. Sp. p. 221 et Auct. 



De charactere et limitibus hujus speciei nulla dubia hodie adesse putavi. Ex mari medi- 

 terraneo me nullum specimen vidisse, quod ad hanc certius referre auderem, dixisse placet. Inter 

 plantas a Welwitsch Ph. Lus. distributas veram C. Ericoidem in n:o 82 agnoscere putavi. Quae 

 sub n:o 96 nomine C. Juniperince distributa fuit, eam vix nisi plantam juniorem ejusdem putarem, 

 quamquam habitn suadente ad C. amentaceam forsan quis eam facilius referret. Sub nomine C. 

 macropodce Welw. inscripta, sub n:o 94 distributa, mihi videtur nimium juvenilis planta, de qua 

 eertum judicium equidem ferre non auderem. 



13. C. myeica (Gmel.) J. Ag. Sp. p. 222. 



vak. occidentalis receplaculis brevioribus oblongis, spinis crassiusculis obtusis. 

 G. myrica Palm. Alg. Baham. n:o 8. 



C. myricam in mari rubro abundare, satis constat; eandem quoque in sinu Persico obvenire 

 assumitur. Ex mari mediterraneo specimen nullnm vidi, nec exinde memoratani scio. Eo magis 

 mirum mibi adparuit eandem ad Floridam et insulas Bahama provenire. Gmelin quidem eandem 

 quoque ad Kamtschatkam inventam fuisse memoravit ; at suo tempore et longe postea locos na- 

 tales Algarum saepe non rite indicatos fuisse, haud pauca suadent exempla. In Ner. Bor. Ameri- 

 cana speciem non memoratam vidi, nec inter Algas Guadeloupenses enumeratam. Comparanti 

 mihi specimina occidentalia eum Orientalibus, rachides illorum spinis paulisper crassioribus et ob- 

 tusioribus laxius forsan obsitas et receptacula breviora et quoad formam magis oblonga quam in 

 his, quse receptaculis fere duplo Longioribus et tenuioribus instructa vidi. Ex paucis vero speci- 

 minibns plantpe occidentalis, quse vidi, decidere non auderem an revera species sint diverspe, quge 

 in locis ita diversis generantur; dum ad oras Europaeas atlanticas et in mari mediterraneo, in 

 quibns tot alipe Cystoseirarum generantur, ha? dissitse species omnino desiderarentur. 



ff Spinis receptaculorum adproximatis subregulariter superpositis, amenta. magis 

 propria imbricata formantibus. 



14. C. amentacea (Boii/) J. Ag. Sp. p. 219. Valiant. Gyst. tab. LX fig. letfig. ,H. 



Haec species in mari mediterraneo occidentali frequentissima videtur; specimen ex Adriatico 

 rite conveniens me vidisse non memini. Inter plantas a Schousboe ad Tanger lectas hanc non 

 memoravit Bornet ; sed ad Massiliam ab eo lectam ; unde quoque in Hb. C. Agardh specimen a 

 Beck datum, a Schousboe nomine Fuci sedoidis inscriptum adest. Hodie hanc speciem sub no- 

 mine Boryano saepius obvenire putarem ; • olim hanc quoque diversis nominibus saspe inscriptam 

 vidi : nomine F. Ericce marince a Bertoloni (ex portu Lunte); nomine F. selaginoides a Bonnemaison 

 (ex Neapoli), a C. Agardh nomine C. Ericoides — quibus una cuni aliis — aliarum specierum 

 synonymis concludere liceat quam inccrta sint nomina a Veterihus data. 



