44 j. G. Agardh. 



Plures esse species Eucystoseirae dubitari nequit; easdem vero tum pro setate, tum pro 

 diversitate locorum nataliurn maximopere varias obvenire, id certum mihi videtur. Inter formas 

 diversarum specierum, hoc modo mutatas, limites unius cujusque certos statuere, arduum est opun. 



De typis Specierum diversis atque ex his deducta dispositioue specierum 



in Geuere Cystophorae. 



Quale Genus Cystophorse liodie charaeteribus distinctum et limitibus circum- 

 scriptum fuit, tale quoque retinendum putarem, quamquam inter numerosas species 

 singulte uno aut altero charactere peculiari ab aliis differre viderentur. Tdeam (le- 

 neris in omnibus eandem esse, quamquam banc in diversis speciebus plus minus 

 perductam, aut modo paulisper diverso expressam, lubenter dicerem. Species di- 

 versae, quas ita ad eundem typum peculiarem confectas putares, ssepe sunt invicem 

 simillimse et invicem non tacile semper dignoscantur. Eandem vero speciem quo- 

 que sub evolutione frondis stadia diversa percurrere patet, qua? invicem ita dissi- 

 milia ssepe adpareant ut incauto species diversas sistere facilius viderentur. Ut 

 itaque diversitates, quse ita adsunt inter forraas numerosas hodie cognitas, et stadia 

 evolutionis in diversis speciebus analoga rite interpretantur, pauca hodie de evolu- 

 tione frondis ejusque compositione afferre placuit. 



Frondem puto in omnibus generari caule simplici percurrente ramentisque 

 distiche aut subdistiche dispositis, invicem conformibus et rite alternantibus atque 

 internodio fere a?que longo invicem disjunctis, instructam. Inter ramulos lioc modo 

 generatos novos quosdam aut alio ordine dispositos oriri, nusquam obvenire. id 

 milii quidem certum adparuit. Prout ramuli, ab initio sat dense dispositi, magis 

 magisque excrescunt, nomiulli quasi effoeti aut superfiui sensim dejiciuntur, quasi 

 articulatione paulo supra baseni ipsorum facta; aliis vegetis excrescentibus in ramos 

 cauli conformes et suo crescendi modo cum boc congruentes; demum vero hos quo- 

 que suo ordine atque articulatione pari modo facta dejiciendos, ubicumque spatia 

 et commoda evolutionis id postulare videntur. Ex ramulis ultimi ordinis ita sensim 

 generatis organa alia formantur plus minus conformia cum iis, qure in aliis Fuca- 

 cearum Generibus obvenire constat: nimirum folia, vesiculce et receptacula ; pro di- 

 versitate vero specierum vix omnia probe distineta; folia nimirum saepissime vix 

 nisi situ a ramulis dignosceuda ; resiculce saapius formantur distinctse, in nonnullis 

 vero speciebus. quasi superfluse fuissent, non evolutas; ubi evoluta? situ et forma 

 cum iis Hargassorum potissimum congruentes; receptacuJa plerumque quasi propria, 

 et sua Eorma definita et a certa parte frondis plus minus conspicue transformata ; 

 qua 3 quoque cum iis Sargassorum potissimum comparanda putarem, (juannjuam 

 alio modo et ordine scaphidia ssepe disponantur. 



Patet caulem primarium, cui incumbit totam sustinere frondem, ipsam et apice 

 indetinite increscentem et evolutione ramorum majore pondere continuo auctam, 



