62 j. G. Agardh. 



verba illius rite interpretatus sim, conjunctas fieri aliis cellulis («bordering cells with 

 tenacula») quas (tig. 6) quoque delineavit. Missa omnino norma dispositionis tena- 

 culorum, quam ex iconibus datis non rite claram mihi reddere contigerit, ex ipso 

 nomine dato functiones borum organorum — antea separata conjungere, aut saltim 

 continere — iacilius quis supposuerit — modo dicerem subsimili quo in Valonia 

 fastigiata rami fibulis externis conjuncti arctius cohibentur. Haud pauca inter si- 

 phoneas exempla quoque cognita habemus, in quibus partes singulee adproximata^, 

 in proprias partes conjunctas excrescunt. Ejusmodi vero functiones in Dictyosphseria 

 cellulis propriis commissas finxit (at putarem) Murray, et his cellulis quoque pro- 

 priam structuram et dispositionem tenaculorum, in fig. 6 exhibitam, tribuisse patet. 



Paulo autem infra de structura frondis addidit ipse Murray: «I have said that 

 the thallus is several cells thick, but the view is probably equally tenable that the 

 cells immediately overlying and underlying the cells of tbe middle layer are merely 

 spaces enclosed by membranes separated from the wall of the middle layer by the 

 growth of the bordering cells, and now suspended, as it were, from one border to 

 the other. In favour of this latter view, I should state that I have never seen any 

 cell contents in these overlying and underlaying spaces, while those are plentiful 

 but disorganised in the cells of the middle layer». — Mihi quidem nullis dubiis 

 vacare videretur hanc ultimam structurse explicationem veram esse. Sunt membra- 

 nulse externae cellularum earum, quas medias dixit, qure sensim sensimque sepa- 

 rantur, et nunc tenuissimre, nunc paulo crassiores adparent, nunc a margine ad 

 marginem ejusdem celluke expansas, nunc easdem supra plures cellulas extensas ob- 

 servare credidi. Quod igitur ipsse cellulre magna: polygonse frondis unicum stratum 

 constituunt, id mihi quidem nullis dubiis vacare adparuit. 



His vero positis quseritur quomodo explicarentur vacua illa cellulas mentientia, 

 quffi interioribus (strati medii) cellulis superposita, ut vacua descripsit Murray. Pa- 

 rietes eorum faciales — quibus vacua a media cellula separantur — nunc vidi 

 membrana tenui et (sine quodam organisationis indicio) conformi constitutos, nunc 

 eosdem evidentius crassiores. et in his transectis vacua interiora quoque obvenire 

 similia iis, quibus designarentur (in sectione verticali facta) «the bordering cells», 

 in icone a Murra} r data (ad b). Quin immo quosdam ejusmodi parietes quoque in 

 icone sua ipse delineavit Murray, et ejusmodi ad a obvenire designavit. Tenacula 

 illa (of the bordering cells) quibus mediantibus continerentur invicem cellulaB medise 

 propriae, quoque lateraliter directa (cellulas versus proprias medii strati) lubenter 

 supposuerim; quem ad finem vero adessent in parietibus istis, quibus spatia vacua 

 ab ipsis cellulis separantur mihi explicare frustra conatus sum. Radiationem illam 

 membranse, quam in fig. 6 tenaculis characteristicam depinxit Murray, hanc frustra 

 equidem queesivi in fasciculis istis cellulas ipsas hexagonas intercedentibus, nomine 

 bordering cells a Murray indicatis ; in parietibus vero vacua externa ab ipsis cellulis 

 (strati medii) separantibus radiationem ejusmodi obsoletiorem observare mihi contigit. 

 Si igitur, nle judice, dubitare non liceat parietes istas faciales, lacunas vacuas cir- 

 cumdantes, a pariete ipsarum cellularum sensim separatas fuisse, quoque radiationem 



