Analecta Algologica. 63 



hoc loco potius distractionis indicium, quani concretionis qusedam organa indican- 

 tem, lubentius considerarem. 



Totam igitur illam organisationem peculiarem, adparenter cellularum series 

 plures superpositas indicantem, revera distractione continuata membranaruni ipsas 

 cellulas circumdantium ortam conjicerem. Quao vero quomodo oriatur, et quem in 

 finem perducitur, hoc sane ulterius inquirendum lubenter concederem. 



Spatia adparenter vacua et quoad situm, et quoad formam, et quoad finem 

 diversa, in multis plantis obvenire satis constat, et ejusmodi in Algis in certum 

 finem creata facilius conjicere liceat. In Fucoideis supremis ejusmodi obvenire 

 nunc in certis partibus quasi in organa propria (vesiculas) evolutis, nunc intra par- 

 tes parum transfoimatas, et vario modo dispositis — singulis aut numerosis con- 

 cateuatis — onmibus est certe notissimum. Eadem in nonnullis nunc desiderari, 

 nunc eximie evoluta obvenire, Macrocystides docent, quarum in foliis radicalibus 

 vesiculae deficiunt, in superioribus autem eximie evoluta adsunt. Ejusmodi suaden- 

 tibus exemplis dubitari nequit eadem certum in finem fieri creata. Hunc vero finem 

 alium esse posse in Algis demersis, alium in iis ad superficiem maris profundi 

 emergentibus facilius quoque quis conjiceret. Situm et formationis modum in di- 

 versis Algis quam maxime varium obvenire testantur Floridese multse, in quibus 

 nunc quoque ad ipsam conformationem frondis exterioris conducere viderentur. 

 Ejusmodi vacua in his nunc distentione quadam, nunc multiplicatione cellularum 

 exteriorum cum disruptione cellularum interiorum conjuncta oriri, ssepius obser- 

 vatum puto ; et residuas partes cellularum disruptarum ad margines interiores partis 

 inflatae nuuc sat couspicuas (Harv. Phyc. austr. tab. LXXXIII), nunc omnino nul- 

 las (Harv. ibid. tab. LVII) obvenire, meminisse placet. Formas, quales Gloiosaccii 

 et species Asperococci plures, crescentes erectiusculas et distentas teneri, nec collap- 

 sas, id aut cellularum exteriorum elasticitati adscribendum, aut distentione aeris 

 cujusdam inclusi effectum fieri, facilius quis supponeret. Hinc quoque Dictyosphse- 

 riam favulosam in formam bulloso-inflatam ab initio excrescere, plurimos de ea 

 scribentibus assumsisse putarem. Murray quoque de hoc statu juvenili dixit se sub 

 hoc observasse «a solid mass of cells in the young state, the interior cells beeing 

 less firmly united than the peripherical cells, but ultimately becoming hollow in the 

 older specimens». Mihi paginam interiorem frondis adultioris Dictyosph. favuloscr 

 bullatim inflata; observanti nulla adparuit differentia structuras inter hanc et exte- 

 riorem paginam. Frondem bullato-inflatam hujus speciei demum ruptam fieri in 

 lacinias, quas utrinque consimiles putarunt satis constat. In fronde eiusdem admo- 

 dum juvenili cellulas vidi fere singulas per se extrorsum prominulas et adhuc rotun- 

 datas. nec mutua pressione hexagono-angulatas ; in singulis his cellulis membranam 

 numerosis at tenuissimis quasi lamellis invicem distinctis contextam videre credidi, 

 qualem in sua Dictyosphreria Valonioide in Tah. XVIII fig. 4, structuram mem- 

 brana; in utriculis illis tenuissimis depinxit Zanardini. Quoque in nostra organa 

 illa peculiaria, inter lamellulas sparsa, qua3 primum a Kiitzing observata, sub primo 

 suo evolutionis stadio nomine Keimzellen et granulis quibusdam impleta; sub poste- 



Acta Reg. Soc. Physiogr. Lund. T. VII. 9 



