68 j. G. Agardh. 



lineata fuerunt ut quasi immediate unam cellulam hexagonam cum altera conjun- 

 gerent; in iconibus datis membranam uuius eellulse hexagome cum membrana alte- 

 rius connexarn pinxit, quasi clavis plurimis utramque membranam permeantibus; 

 caput, ut ita dicam, clavi in una cellula obveniens depinxit, apicem vero clavi intra 

 alterius cellulse membranam paulisper flabellatim expansum, margineque suo crenu- 

 lato (fig. 2 et 2 a) terminatum M. Ex ipso pariete (fig. 2 a) depicto, patet clavos 

 esse ita dispositos ut capita et apices (vicibus mutatis) intra cellulam utramque iis- 

 dem perforatam alternant. In D. sericea contra. inter cellulas polygonas frondis, 

 adessent cellulse proprii generis («bordering cells») in quibus (si descriptionem et 

 icones datas rite interpretatus sim) organa, quae tenacula dixit, obvenirent. Hsec 

 tenacula, qualia in fig. (5 depicta, secus parietes a quibus proveniunt longa serie 

 unifariam disposita pinguntur; in vicinis vero cellulis, parietes tenacula generantes 

 alternantes obvenirent (in una dextrorsum in altera sinistrorsum porrectas). Tum 

 praesentia duplicis generis cellularum, tum ortu et dispositione diversa tenaculorum, 

 structuram I). sericea? a D. favulosa ita diversam ut typos diversorum Generum has 

 species sistere, facilius quis suspicaretur. Dum in una structuram Valonim proxi- 

 mam, in altera structuram Anadyomenis — si quoque paulisper mutatam — , faci- 

 lius forsan quispiam suspicaretur 2 ). Mihi cellulas polygonas in fronde adhuc juve- 

 nili observanti nullas ejusmodi cellulas doliiformes observare licuit; in fronde adul- 

 tiore cellulas polvgonas marginali quodam adparatu paginas versus obtectas facilius 

 quidem credidissem, at hunc ita arcte adheerentem et densum ut singulas ejusdem 

 constituentes partes mihi dignoscere non licuerit. Attamen nonnullis locis plantse 



') Observare placet niihi non contigisse marginem hunc crenulatum observare; frustra quo- 

 que mihi explioare conatus sum quem in rinem crenulse, spatium versus cellulse interius directse, 

 ibidem patescerent. 



B ) Quocumque modo structura D. sericeae interpretata fit, eandem admodum complicatam fa- 

 cilius putares; et lubenter confiteor mihi non contigisse nec ex iconibus comparatis, nec ex expli- 

 catione earundem a Murray data, nec ex iis quse ipse vidi certam elicere opinionem de propria 

 structura hujus speciei. In icone fig. 5 a Murray data, in qua frondem qualem a superficie in- 

 spectam pinxit, cellulse magnae polygonse disjunctee adparent cellulis admodum diversis, quas dolii- 

 formes lubenter dicerem aut sub-cylindraceas, suo diametro circiter sesquilongiores, unica serie 

 quasi articulatim superpositas; has cellulas tantum superficiales esse forsan ex eo colligere liceret 

 «piod in fig. 7, in qua structuram frondis verticali versus paginas sectione observatam pinxit, plu- 

 res cellulas polygonas invicem sine ejusmodi adparatu interiore adpropinquatas pinxit (membrana 

 nimirum simplici disjunctas); quod quoque sequi putares ex descriptione in pag. 4 datis: «the 

 borders of the hexagonal cells are every where lined vvith rows of smaller cells — sometimes 

 single, sometimes double rows — running along the tops of the hexagonal walls, and these are 

 discovered to be attached by tenacula alternately on either side». In interpretatione iconum, de 

 fig. 6 ipse non dixit utrum, sectione transversali facta frondis, dispositionem tenaculorum cellulas 

 versus polygonas dextrorsum et sinistrorsum sitas, hsec figura monstraret; ut egomet iconem Mur- 

 rayi interpretandam credidi ; (Nec tamen facile intelligitur quomodo cellulse istee plures seriatse, 

 in fig. 6 delineata;, convenirent cum structura frondis in fig. 7 delineata; in hac nimiruin cellulae 

 medise frondis conspicue exterioribus latiores, dum in fig. 6 omnes seque magnse viderentur). Si 

 quoque descriptionem a Murray datam rite interpretatus sum, hrec fig. 6 illam interpretationem 

 structune frondis spectaret, quam in pag. 4 ipse descripsit ; ex interpretatione vero quam dein in 

 pag. 5 ipse dedit, qua ducente ipsee cellula3 monostromaticae essent et conspicue majores, at spa- 

 tiis vacuis utrinque cinctse, haec fig. 6 difficilius sane intelligatur. 



