72 J. G. Agardh. 



quse infra sub novo Genere Diploct/stidis attuli ; de alia, mihi et quoad structuram 

 et limites speciei incerta *), me nihil hodie certius statuere posse impense doleo. 



In iis speciebus disponendis, quse Generi certius pertinere videntur, priuiarios 

 characteres ex situ cystocarpiorum hauriendos esse, hodie quoque lubenter assume- 

 rem; patet nimirum nonnullas esse species, in quibus cystocarpia f ere in unaquaque 

 parte frondis provenire, quasi vaga; alias vero esse, in quibus aut margini immersa, 

 aut margini vicina generantur. Sunt nonnullse species in quibus infra apices fron- 

 dis plus minus dissectse aut pinnatim decomposita? subsingula generantur — in la- 

 cinia (aut pinnula) paulo latiore quasi mediam partem occupantia, limboque angusto 

 sterili cineta; in pinnula angustiore vero ita tumentia ut nodosa promineant, uno 

 aut geminis apicibus sterilibus quasi mucronata. Sunt denique species in quibus 

 ipsam frondem sterilem diceres, cystocarpiis vero in fhnbriis aut ligulis — quasi 

 in hunc finem evolutis — provenientibus. Quse vero ita adesse videntur in situ 

 cystocarpiorum diversitates, certis speciebus privse, fiunt in aliis aut minus conspi- 

 cuee, aut non semper conjunctae cum iis habitualibus notis, quibus ducentibus spe- 

 cies alio modo adproximandas esse putares. Hinc de magis minusve apta disposi- 

 tione specierum quoque aliter judicari posse liquet 2 ). 



') Callophyllis obxata Mont. mihi vario respectu dubia manet ; me ipsum uullum speci- 

 men plantse a Montagne descriptse certius determinatum observasse, dixisse placet. Si quoque ex 

 analysi fructus et structurse conjicere liceret speciem Montagnei ad Callophyllides jure relatam 

 fuisse, tanien characteres vix ita redditos putarem, ut certam opinionem hoc respectu proferre 

 auderem. Specimina, quse suadente liabitu ipse ad speciem Montagnei referre ausus sum, certe 

 a structura Callophyllidis recedunt, nisi assumere liceret eadem, quamquam externe conservata, 

 quoad interiorem structuram dissolata fuissent. Plures formas revera coram habui, quse habitu 

 congruentes, structura tamen diversas putarem. ln planta ex Port Jackson a me olim (Bidr. Alg. 

 Syst. IV. p. 35) ad speciem Montagnei relata, iterum iterumque a me examinata, certe nulla in- 

 dicia ejus structurse observare contigit, quam Callophyllidi characteristicam putavi. Ex nova Ze- 

 landia fragmenta habui alia, quse ad plantam Montagnei referenda suspicarentur ; mihi potius Haly- 

 menise speciem indicantia, quamquam quoad structuram nec bene cum hoc congruentia. Denique 

 fragmenta ex Cap Adare a Navarcha Kristenson, antarcticas regiones investigante, reportata, plan- 

 tam his omnibus comparandam habui, cujus structuram nec Kallymeniam nec Halymeniam indi- 

 cantem putarem, utpote cellulas interiores plus minus rotundato-angulatas — intimas maximas, 

 seriem interiorem formantes; his proximas conspicue minores, — stratum vero corticale fllis verti- 

 calibus moniliformibus densissime juxta^positis, 3 — 4 articulis superpositis constitutis contextum. 

 Inter ha?c flla vidi sphserosporas oblongas cruciatim divisas, pro magnitudine plantee admodum 

 magnas; nonnullas elapsas poro hiante designatas vidi. 



s ) Si eadem evolutionis stadia fructuum in formis quibusdam proximis comparantur, lubenter 

 dicerem cystocarpia in C. carnea (qualem typicam puto) velut in C. Lamberti (qualem ssepius vidi), 

 plerumque generari fere immediate infra apicem, et boc modo quasi margine plus minus evidente 

 cincta. Hunc marginem in C. carnea inermem vidi; in C. Lamberti nunc dente laterali armatum 

 aut quasi pluribus minutissime subcrenulatum. In formis vero, quarum apices angustiores for- 

 mantur (C. coccinea, C carnea, C. corymbosa, C. Lambertii formis anyustioribus) lubenter dicerem 

 lacinias ssepe ita angustas obvenire, ut in ipsis apicibus cystocarpia generari nequeant ; hinc cysto- 

 carpia in his paulo inferius provenire, fere laciniis latiora et apiculo sterili longiore ssepe superata. 

 Formse angustse fertiles (diversarum specierum) hinc invicem magis convenientes adpareant; et ex 

 his forsan facilius concluderetur, omnes ad unam eandemque speciem esse referendas. Quum 

 vero quoque in his una ant altera nota adsit, quibus originem diyersam prodere mihi adparuerunt, 

 lubentius assumerem has species quoque quoad dispositionem aut adspectum fructuum nunc sat 

 congruentes obvenire posse. 



