80 J. G. Agardh. 



rete anastomosantibus contextum, omnino transmutatum. in boc plexu ipsas cel- 

 lulas cortieales in stratum tenuissimum, magis secus superficiem elongatos, tenuitate 

 et fprma vero cum interioribus nematbecii magis congruentes, quasi superficiern 

 nematbeciosam obtegentes vidi; intra lioc stratum, quasi superficiale, fila interiora 

 anastomosibus juncta, concamerationes sat magnas magis angulatas efticiunt; et in 

 his cameris sphserosporas magnas subsingulas nidulantes observavi. Sphserosporas 

 (adhuc juuiores) ad ramulum reticuli interioris singulas adfixas et in hoc ramello 

 terminales videre credidi; ailultiores forsan intra cameram liberas, admodum mag- 

 nas, triangule divisas evidentius vidi. Comparato specimine Chyl. rosece eandem 

 structuram sori recognoscere eredidi. 



Cuicumque placeat nova et numerosa instituere Genera ei characteres a sphaaro- 

 sporarum dispositione deductos. quales ex una parte in Chyl. clavellosa et Ch. arti- 

 adata, ex altera in Chi/1. monochlamydea describere eonatus sum, quasi diversorum 

 Generum pignora forsan sufficiant. ( 'omparanti vero mihi totam evolutionem et 

 meraoria repetenti quomodo in Ch. clavellosa intra porum adparatum filorum tenuis- 

 simorum quoque observare liceat, ipsasque sphaerosporas intra hsec fila vix dubie 

 generatus obvenire. veri simile adpareat differentias indicatas magis pendere ab evo- 

 lutione magis perducta ejusdem structime et filorum tenuitate atque consistentia 

 diversa, quam ex vere typica diversitate structurse, quse in iis obveniat. 



Si' assumere liceret structuram diversam, quam quoque inter Chyloeladias 

 froride molliore et gelatinosa insigues, adesse vidi, ex ipsa consistentia frondis et 

 plus minns perducta evolutione organorum pendere, patet hauc diversitatem quoque 

 multo magis conspicuam obvenire debere in iis Chylocladire speciebus, in quibus, 

 ob ipsam substantiam frondis, texturam strati interioris diutius permanentera con- 

 jieere liceret. Revera quoque in his sive structuram ipsius frondis, sive structurara 

 partium fructificationis respicias, haud paucse sunt species, in quibus omnia multo 

 evidentius adpareaht, quam in speciebus, quas Chylocladia* Generi typicas conside- 

 rare consuevimus. 



Satis revera constat Kutzingium (in Phyc. Gener. p. 438) Genus novum no- 

 mine Chondrosiphon proposuisse, quod tum tubulosa fronde, tum cystocarpiis glo- 

 bosis, carpostomio rite pertusis, spermatiis ellipticis seriatis, spermopodio centrali 

 subdendroideo insidentibus; tum tetrachocarpiis in cavernulis carpocloniorum dense 

 aggregatis ellipticis quadrigeminis distinctum et admirabili quoque icone illustratum 

 Euit. Lubenter dicerem characteres ita exhibitos in nonnullis speciebus sat conspi- 

 cuos obvenire; eosdem vero rite interpretatos fuisse, equidem dubitarem. In spe- 

 ciebus quibusdara, Generi Kutzingiano certe proximis, vidi adparatum fibrosum intra 

 frondera tubulosam diutius, si non semper persistentem. Ne tamen Kutzingianum 

 Genus contaminarem, his speciebus Sub-Genus proprium Endodictyoji. infra ulterius 

 illustrandum, assumsi. Dispositionem spha±rosporarum, in icone Kiitzingiana pul- 

 cherrime exhibitam, reddere properarunt posteri de hoc Genere scriptores. In hac 

 dispositione nihil sane adest, quod bene congruere videretur cum genesi et dispositione 

 sphrerosporarum, quara Generi Chylocladia? typicam supra deraonstrare conatus sura. 



