90 .1. G. Agardh. 



Cystocarpia ad ramos lateralia. intra pericatpium externum, globoso-ovatum, 

 nucleum adparenter simplicem, nullo adparatu filorum einctura, foventia; nu- 

 cleus gemmidiis obovatis a placentre basilaris validae ramis exeuntibus, in pedi- 

 cello tenuiore terminalibus, demum arctissime stipatis. constitutus. Sphrrro- 

 spora> in maculis ramulorum superficiabbus, nematheciose evolutis, quasi de- 

 finita linea circumscriptis provenientes. intra cellulas infra-corticales generata;, 

 magnre, rotundatse, triangule divisa.'. 



Jam supra rationes attuli, quibns suadentibus Genus sui juris constituere cogor plantte, 

 quam antea Chyloeladife speciem vix dubiam habuerunt. Quoad structuram frondis characteres 

 vix adesse putarem, qiiibus suadentibus Genus sui juris huic constituendum putares. Quoque 

 quoad spha^rosporarum evolutionein Ohyl. Baileyante, vix ebaracteres adesse viderentnr, quibus 

 Genus proprium indicatum putares. Cystocarpia vero, si quidem conformationem horum organo- 

 rum in Chylocladise speciebus propriis rite concipere valui, typum omnino diversum indicare mihi 

 adparuerunt. Mihi nempe in cystocarpio juvenili, longitudinaliter per mediam partem feliciter 

 secto, placenta adparuit valida, a fundo placentari sursum carpostomium versus adscendens, ramis 

 subtrichotome divisis decomposita, ramellis ultimis singulis in gemmidia obovata transmutatis. In 

 alio cystocarpio feliciter secto vidi placentam breviorem, et gemmidia pedicellis multo longioribus 

 atque admodum tenuibus quasi gelatinosis suffulta; his (pedicellis) forsan demum sub dissolutis, 

 structuram in maturescente fructu ita mutatam, ut gemmidia potius in nucleum conglobata diceres. 

 Carpostomium proprium vix adesse putarem ; sed apicem cvstocarpii paulisper porrectum demum rup- 

 tum facilius conjicerem. Frons a facie visa monstrat adspectum cellularum quam rosulatam dixi, 

 nempe alias cellulas majores (interiores), quasi cinctas minoribus (exterioribus). 



Huic Generi unicam speciem mihi notam refero: 



1. H. Bailbyana (Chyl. Baileyana Harr. Ner. Bor. Am. p. 185 tab. XXC. Ch. 

 uncinata var. f? J. Ag. Epicr. p. 297. 



Erythrocolon Nor. Gen. 



Epicrisin scribens sub nomine allato et adposito signo dubii quasdain species a Harveyo 

 sub nomine Chylocladise descriptas, ut sub-genus proprium conjunxi, de quibus jatn eo tempore 

 dixi easdem forsan Genus sui juris constituere, quod vero fructibus ignotis certius definire mihi non 

 licuit. Nec hodiedum de aftinitate ejusdem certius quid statuere valeam. Comparata vero struc- 

 tura in una specie (Ch. podagrica), quam typum omnino peculiarem sistere putavi, et hanc struc- 

 turam cum specie illa a Harvey sub nomine Chyl. Cliftoni in icone dehneatam sat congruentem 

 observanti mihi adparuit typum proprium Genericum in his certius esse recognoscendum. 



In Chyl. podagrica nimirum structuram vidi, quam in nulla alia Floridea me observasse 

 memini. Speciem hanc esse quasi phyllis inflatis concatenatis decompositam, junioribus horum 

 forsan a submargine adultioris exeuntibus, stipite brevissimo tenui adfixis, dein ambitu rotundatis, 

 sensim vero elongatis rotundato oblongis obovatisve, his apice rotundato truncatis. Ex specimine, 

 quod vidi, phylla tantnm pauciora hoc modo superposita putarem. Utrum phylla juniora omnino 

 globosa ambitu, an compressa sint, dicere non auderem ; adultiora certius compressa putarem, om- 

 nia certe cavitatem ampliorem intra membranam exteriorem adparenter tenuem at elasticam con- 

 tinentia. Dnm in aliis Florideis excavatis ssepe signa disruptionis cujusdam permanent, contra- 

 rium dicerem de specie dicta, a me examinata ; membranam nimirum, cavitatem validam obtegen- 

 tem vidi tribus seriebus cellularum superpositis contextam. Ex his intermedium cellulis majorihus 

 rotundato-angulatis subhexagonis, at directione radii complanatis contextum; extrorsum et intror- 

 sum hse cellulse unica utrinque serie celluiamm minorum limitantur, quarum extrorsum limitanese 

 vix nisi colorato contentu ab introrsum versis distinctse adpareant. Cellulse strati intermedii, quas 

 complanatas facilius dicerem, sunt supra mediam suam partem paulisper eonvexiusculre et mar- 



