Analecta Algologica. 91 



gines versus contrahuntur, ipsis dissepimentis inter singulas membrana tenui formatis. Supra 

 ipsa hsec dissepimenta introrsum et extrorsum cellulee strati exterioris et interioris, cellula una 

 aut altera intermedia rlrmantur. NOnnullis locis cellulse strati interioris, seque minutse ac aliis 

 loeis, <|uasi reliquias adparatus cujusdam interioris adesse putavi, quamquam hoc nullo modo cer- 

 tum dicere auderem. 



Cum hac a me observata structura (in Ch. podagrica) structuram a Harvev in icone Ch. 

 Cliftoni exhibitam congruere facilius assumerem ; in hac vero ita mutatam ut cellulas strati inter- 

 medii multo majores seriem cavitatum majorum facilius diceres; dissepimenta inter lias cavitates 

 qua? in Ch. podagrica membrana simplici constituta observavi, in Ch. Cliftoni serie cellularum 

 intercalarium occupantur; et strata extrorsum et introrsum seriem cavitatum interiorum cingentia 

 non unica sed pluribus seriebus cellularum minorum constituuntur. Transitum ad hanc magis 

 compositam structuram sat evidentem adesse putavi in cellula intercalari quam dissepimento super- 

 positam in Ch. podagrica vidi ; at ut evolutionem novam hujus structurse cavitates exteriores in 

 icone Harveyana dissepimentis superpositas lubenter assumerem. 



Structura hoc modo in speciebus dictis indicata, mibi revera ita insolita adparuit, ut typum 

 Genericuin proprium in his speciebus agnoscere vix dubitarem. Ignotis vero fructibus vanum 

 putarem de afrinitate novi Generis hodie conjecturas quasdam proferre. 



Quod denique attinet alias nonnullas formas, quas sub nomine Erythrocolon memoravi, di- 

 xisse placet mihi nondum contigisse easdem fructiferas observare. Quoad structuram frondis eas- 

 dem magis cum Chondrosiphone quam cum speciebus Erythrocolonis mox sub hoc nomine de- 

 seriptis, convenire; forsan quispiam diceret, nisi easdem fronde saltim superne stricturis constricta, 

 cum Ch. articulata comparandas quis statueret. Cseterum mihi quoque incertum manet, anne di- 

 versse species quoque sub eodem nomine intelligantur. Species, quae a Kutzing nomine Lomen- 

 tarice ralidce (Tab. Pliye. Yol. XV tab. 85) depicta fuit, tantam habet cum Chyl. Muelleri, a Harv. 

 in Phyc. austr. tab. 138 depicta, similitudinem, ut utramque iconem spectare eandem plantam non 

 segre assumerem. Meminisse autem placet, plantam, quse prima vice nomine Lomentarice (Gastro- 

 clonium) Muelleri a Sonder descripta fuit, quamque cum sua Chyl. Muelleri identicam consideravit 

 Harvey, huic expressis verbis Sonder caulem solidum cartilagineum adscriptum fuisse. Me quo- 

 que habuisse plantam ex pluribus locis Novse Hollandise, quam a Lomentaria valida caule proprio 

 instructam facilius distinctam putares; et in hac planta speciem Sonderi potissimum conjiciendam 

 esse. Hunc stipitem cartilagineum cellulis totum demum impletum vidi , dum ex iconibus Har- 

 veyi et Kutzingii articulis longioribus frondem inferiorem instructam putares. Revera ex speci- 

 minibus a me observatis, quse ad Loment. Muelleri referenda putarem, stipitem quoque in his ab 

 initio articulatum fuisse assumsi; at his sensim impletis genicula quasi obsolescere dicerem; tubu- 

 losis articulis sensim impletis. Compai'anti mihi ipsa genicula utriusque plantse, hsec vidi sectione 

 transversali omnino impleta constare cellulis hexagono-angulatis, extimis in Loment. Muelleri in 

 stratum corticale cellulis multo minoribus contextum et rirmum transire; in Chyl. valida vero geni- 

 cula eodem modo impleta, at cincta strato corticali magis gelatinoso, velut totam hanc plantam 

 intra stratum hyalinum anhistum gerere cellulas corticales sparsius dispositas. Denique memi- 

 nisse placet tertiam plantam, a me sub nomine Lomentarice opuniiw descriptam, habitu cum Gastro- 

 clonio Muelleri quam proxime congruentem adesse. Ignotis mihi fructibus in his omnibus, con- 

 jecturam de affinitate harum plantarum omnino vanam dicerem. Nec ex cystocarpiis a Harveyo 

 depictis in sua Ch. Muelleri certius quid concludere auderem ; ex hoc vero potius Chrysymenise 

 quam Ghylocladice speciem suspicarer. 



Hymenocladia subulosa J. Ag. mscr. fronde tereti et filiformi. (crassitie setam pa- 

 rum superante) dichotome decomposita, ramis supremis quasi geminis acinaci- 

 formiter arcuatis, latere interiore nudis. extrorsum ramis secundatis, suo ordine 

 ramuliferis, ramulis patentissimis subulatis et rigidiusculis, cvstocarpiis globosis, 

 ad ramos ramulosque sessilibus, suo diametro crassitiem rami superantibus. 



