96 ,7. G. Agardh. 



De differentiis in structura frondis, quse in diversis Liagorse 



speciebus observantur. 



Iis, quibus injimctum fuerit Liagoras species diguoscere, vix non adparuisse 

 putarem esse dictu difticillimum, qusenam sint aut formse ejusdem speciei, aut di- 

 versas species constituant. Hinc facilius explicari posse credidi, quare alii species 

 pauciores, alii numerosas distinxerunt. Dum igitur ipse, «Epicrisin» scribeus, sua- 

 dentibus speciminibus a me examinatis species tantum 11 assumere ausus sum, 

 formas Liagorarum in Algues de la Guadeloupe usque 23 ex unica quasi regione 

 enumerarunt Cel:i Crouan. In boc vero formarum catalogo characteres specierum 

 nullos datos fuisse constat. Nee vero ab aliis, qui species novas descripserunt, cba- 

 racteres specierum alii dautur, quam illi magis habituales, qui ex adspectu frondis 

 exsiecatse et ex ramiticationis norma deducantur. Mihi autem omnino certum ad- 

 paruit existere formas certis habitus characteribus conveuientes, in quibus ipsa 

 structura frondis plus minus diversa adpareat. Patet quoque, me judice ipsum 

 modum diversum, quo incrustautur frondes, indicare differentias majoris momenti, 

 utpote revera a rationibus vitae penitioribus sine dubio deductas. Nec speciminum 

 diversitates, ejusmodi characteribus indicatas, ex gradu evolutionis aut setatis obser- 

 vatse deducendas puto, utpote comparatis partibus supremis et inferioribus ex uno- 

 quoque fere specimine pateat, quomodo hoc respectu mutantur singulse species et 

 quem ad gradum incrustationes perficiautur. Frondem igitur antea suo modo in- 

 crustatam nec ita mutari putarem, ut unam pulvere quasi farinaceo adspersam de- 

 mum quasi strato continuo et contiguo obtectam fieri putarem; nec crederem fron- 

 dem juniorem strato levissimo incrustatam demum abire in frondem strato pulve- 

 raceo rugosam. Quin imnio ex ejusmodi differentiis alias diversitates quoque pen- 

 dere non segre assumerem. Revera in iis speciebus (L. viscicla), quse strato con- 

 tinuo levissimo fuerunt incrustatse; vidi crustam ramorum inferiorum integram at 

 quasi articulatim nunc dejectam fieri ; et in parte ita denudata axile stratum frondis 

 consistere filis tenuioribus extimis quasi in stratum proprium subcartilagineum con- 

 junctis. Rarius tamen observavi majorem partem frondis hoc modo dejectam fuisse, 

 quod dictum volui ne specimina ita denudata species proprias considerautur. Sunt 

 alia? species, ad eas pertinentes quas crusta magis pulveraceo-rugosa instruuntur, in 

 quibus, crusta demum partialiter dejecta, stratum axile mollius permanet et quasi 

 pilis paucis persistentibus subhirtum, quod tamen me rarissime vidisse confiteor. 



Comparanti analyses structuram illustrantes diversarum specierum (ex. gr. in 

 Tab. Phyc. Kutzingii) facilius videretur omnes species eodem modo et consimilibus 

 elementis compositas esse; saltim ex diversitatibus, quse inter partes diversarum 

 specierum, ut singulse per se observantur, obviee viderentur, difficillimum putarem 

 unam speciem ab altera dignoscere. Analogis autem partibus frondium, quas sunt 

 diversarum specierum, juxtapositis et comparatis, differentise adpareant, tum in modo, 

 quo fasciculi filorum corticalium a strato axili exeunt, nunc magis adproximati, 



