Analecta Algologica. 109 



Laubencia casuarina J. Ag. mscr. fronde tereti filiforrni ultra setacea subpinnatim 

 decomposita, ramis nunc (et initio) vagis quoquoversum exeuntibus, mmc (et 

 demum) ramulis novis ad nodos raniorum pullulantibus. quasi verticillos ramu- 

 lorurn generantibus, ramulis sterilibus eylindraceis. sphserosporiferis clavaefor- 

 mibus, verrucoso-spongiosis, in axillis verticillorum fasciculos breviores for- 

 mantibus. 



Hab. ad oras Novae Hollandiae australis. Ex Port Elliot a D:na Hussey 

 lecta specimina mis. F. de Mueller. 



Est hsec revera species sat conspicua inter Laurencias tiliformes Novae Hollandiae ; et textura 

 adparenter tirmiore subcartilaginea, et ramificationis norma, quasi ad nodos paulisper incrassatos 

 verticillis ramulorum instructa, ipsisque ramulis simpliciusculis elongatis et cylindraceis habitum 

 peculiarem fere Ahnfeltise cujusdam induens. Jam parum supra radicem rami plures quasi nodum 

 primarium generant ramorum, 4 — 8 pollices longitudine sequantium, qui singuli dein distantiis cir- 

 citer pollicaribus, nunc ramulum unicum, nunc geminos, quin immo adparenter oppositos, ssepius 

 verticillum aut fasciculum quasi ex nodo incrassato emittunt ; Ex his alii elongantur in ramos 

 consimiles abeuntes, alii breves et simpliciusculi permanent, verticillum ramulorum mentientes. 

 Caules rami ramulique crassitie parum diversi, pennam passerinam crassitie circiter sequantes, et 

 probe cylindracei, in exsiccata planta saepe decolorati et cartilaginei adparent. In planta sphsero- 

 sporifera eadem videtur ramiticationis norma ; nimirum inter nodos ramorum novi fasciculi ramel- 

 lis 3 — 5 constituti formantur, sterilibus mnlto breviores ; ramelli horum supra pedicellum brevis- 

 simum obovato-oblongi, suo diametro 3 — 4:plo longiores, infra apicem obtusiusculum fasciam sphaero- 

 sporarum gerentes. 



Quia frondes ssepius decoloratse et quasi substantia cartilaginea instructse, atque ramitica- 

 tionis norma paulisper varia adpareat prout rami aut sparsiores aut magis conspicue in fasciculos 

 collecti proveniant, mihi hanc speciem diu aftinitate dubiam fuisse, dixisse placet. Demum, ut 

 contigerit plantam bene evolutam examinare, speciem Laurencise in ea recognoscei - e haud dubitavi. 



De formis quibusdam insignioribus Polysiphonise. 



89.i. Polys. longissima -/. Ag. mscr. elata tota riliformi et parce pinnatim decom- 

 posito-ramosa. ramis conformibus parce quoquoversum ramulosis, inferne nu- 

 dis, superne adparenter subuliferis. spinulis minutissimis sparsis, stichidia mi- 

 nuta singula aut pauea subfasciculata fusiformia constituentibus, articulis 

 4-siphoneis diametro sublongioribus usque ad apices ramorum adparatu corti- 

 cali strias elongatas referente obtectis, sphserosporis extra stichidia fusiformia 

 parum prominulis. 



Hab. ad oras australes Novse Hollandise ; a D:na Hussey lecta spec. misit 

 F. de Mueller. 



Suadente habitu hanc potius putares speciem admodum elongatam Hypnese cujusdam, ramen- 

 tis denudatee, quam speciem Polys. Hookeri proximam; Specimen revera habui sesquipedale, totum 

 fere ejusdem crassitiei filiforme, distantiis pollicaribus et ultra ramos conformes pinnatim emit- 

 tens; rami conformes 6 — 8 pollicares ramulis paucis conformibus instructi, omnes in apicem subu- 

 latum excurrentes. Sectione vero facta transversali adparet structura Polysiphoniae, qualis in sec- 

 tione Hystrices inscripta (,in J. Ag. Sp. Alg. p. 1016) hsec definiatur. Nimirum circa cellulam cen- 



