110 J. G. Agardh. 



tralem minorem vidi eellulas 4 pericentrales validas, tenui membrana cinctas, hinc molles et 

 flexuosas, nullis cellulis interstitialibus disjunetas ; extra lias stratum corticale cellulis minutis 

 plurimis contextum. A facie hoc stratum corticale adparet contextum tilis tenuibus secus fron- 

 dem decurrentibus ita densis et elongatis ut frondem a facie observatam longissime striatam facile 

 diceres. Ut mihi adparuit, hsec fila, e regione diaphragmatis singula aut pauca emittuntur; et una 

 cum aliis a superiore parte decurrentibus con.junguntur in stratum corticale, quod articulos inte- 

 riores ita dense obtegunt, ut superficiem rami a facie observatam quasi filis tenuissimis striatam 

 facile diceres; hoc modo ipsi articuli vix nisi facta sectione longitudinali conspiciantur diametro 

 paulisper longiores. Una cum filis corticalibus sparsim ad articulos proveniunt fasciculi stichidio 

 rum, quibus rami quasi minutissimis spinulis armati adparent. Ipsa stichidia, crassa et rigida, 

 fere fusiformia adparent, teretiuscula et spha?rosporis vix prominulis lin articulo ut videtur sin- 

 gulis) parum verrucosa, pedicello tenuiore brevi affixa et in apicem obtusiusculum superne attenuata. 

 Specimina nostra purpurea potius quam nigrescentia dicerem. 



89.2. Polys. Hookeei Harv . J. Ag. Sp. Alg. 



89.3. Polts. valida J. Ag. nov. sp. elata. pinnatim decomposito-ramosa. ramis ra- 

 mulisque invicem diversis; ramis (nimirum) elongatis, invicem distantibus us- 

 que ad apices corticatis non ramelliferis, ramulis abbreviatis secus ramos di- 

 stanter dispositis. iu spiculas plures deuse subcorymbose congestas divisis, 

 spiculis deusissime ramelliferis sul>squarrosis. ramellis subulatis rigidiusculis 

 articulatis et polysipboneis, articulis diametro subbrevioribus, keramidiis in 

 pedicello robusto subterminalibus globosis. 



Hab. ad oras Nova? Hollandi» tum australis. tum occidentalis. 



Plantam vidi supra scutellum radicale ultra pedalem, ramis nonnullis inferioribus simpliciu- 

 sculis nunc instructam, dein subalterne ramosam, ramis superioribus nunc ultra pedalibus, sim- 

 pliciusculis aut ramo conformi uno aut altero instructis, erectiusculis (ramificationem dicerem 

 Chordarife flagelliformis) crassitiem penns passerinre fequantibus aut superantibus. Ex his ramis 

 ramellos articulatos et polysiphoneos nusquam exeuntes vidi ; distantiis autem ' 4 aut L ■• pollicem 

 longis, ramulos exeuntes dicerem quasi csespitulis minutis diversse structurse ramos longos ornantes. 

 Csespituli hi componuntur quasi spiculis pluribus subsquarrosis, nunc ipsis simpliciusculis pedi- 

 cello brevi suffultis, sub-corymbose congestis in rachide breviore, nunc in novas spiculas abeun- 

 tibus. Singuhe spiculae constituuntur ramellis brevibus subulatis polysiphoneis et articulatis, arti- 

 culis diametrum subsequantibus aliis fere diametro duplo brevioribus ; nunc ad genicula subcon- 

 tractis. Ramellos subulatos circumcirca exeuntes, rachidem omnino obtegentes vidi ; plurimos in 

 planta sterili simplices dicerem, nonnullos suo ordine in spiculam novam tendentes, aut in cysto- 

 carpium, quod supra pedieellum incrassatum terminale et subglobosum vidi, desinentes. Gemmidia 

 in dissecto cystocarpio vidi filis longioribus inferne parum ramosis, superne simpliciusculis suf- 

 fulta, clavato-subpyriformia, omnia subseque longa, fasciculum quasi prsemorsum formantia, parum 

 ultra mediam partem cystocarpii protensa. Stichidia vidi in csespitulis magis ramosis et paulo 

 mollioribus quam in sterili, a ramellis parum transformatis, et sajpe subtoruloso-incrassatis for- 

 mata, in articulis singulis sphsrosporas plus minus prominulas generantia. 



Hujus speciei, inter Polysiphonias mihi cognitas magnitudine et firmitate frondis eminentis, 

 specimina nimium incompleta diu in Herbario servavi, donec ultimo tempore specimina distribu- 

 enda habui, quse nomine certo insignire opporteret. Initio dubitavi anne ea sisteret formam 

 Polys. Hookeri magis senilem ; ultimo tempore eam potius esse novam quandam Rytiphlese aut 

 Rhodomel» formam ob habitum admodum diversum lubenter supposuerim. Accuratiore hodie 

 facta structune comparatione, eandem esse speciem Polysiphoniaa, cum P. Tasmanica et P. Hookeri 

 potissimum comparandam, agnoscere putavi, quamquam habitu non parum diversam. 



Quamquam in hac planta speciem propriam, adspectu a vera P. Hookeri non parum diver- 

 sam, hodie agnoscere putavi, non potui quin eandem huic ita proximam judicarem ut facilius 

 dubitandum videretur, anne ejusdem speciei formam quandam senilem in ea potius agnoscere 



