

Analecta Algologica. 111 



opporteret. Easdem vero sistere species diversas ex eo potissimum deducere ausus sum, quod 

 comparata structura utriusque, differentiam sat conspicuam vidi. Segmenta nimirurn inferioris 

 plantae comparanti mihi, siphones pericentrales in P. Hookeri multo majores et molliores adparu- 

 erunt — quales in icone Harveyana quoque depinguntur — in P. valida vero conspicue minores 

 — et suis proxime cingentibus parum majores; in P. Hookeri (quoque in speciminibus adultio- 

 ribus > et siphones interiores et celluhe exteriores invicem suis parietibus magis gelatinosis di- 

 stinctse adparent; in P. valida omnes cellulas interiores ita concrescentes vidi, ut potius reticulum 

 referant poris plurimis pertusum. Ab hac differentia structurse substantiam omnino aliam liarum 

 plantarum pendere putavi. Dum P. Hookeri est planta mollior, exsiccatione collabens et chartae 

 plus minus arcte adhaerens, colore coccineo jjIus minus interlucente ; P. valida contra est planta 

 firma rigidiuscula, exsiccatione vix conspicue collabens, fere tota chartse haud adh^rens, et colo- 

 rem nigrescentem servans — in omnibus (et haud paucis) a me observatis speciminibus. His 

 characteribus species nostra potius ad P. Tasmanicam et P. Hystricem accedere dicerem; ab his 

 vero magnitudine et aliis characteribus evidentius diversa. 



Polysiphonia caulescens J. Ag. mscr. corymbosa, ramis subpinnatim egredientibus 

 inferne mox corticatis, superne fasciculato-penicillatis mollissimis, articulis 

 8 — 12 siphoneis extus strato corticali cinctis, diametrum jequantibus aut parum 

 longioribus. siphonibus pericentralibus serie miuorum a centrali separatis, cysto- 

 carpiis ovatis pedicello brevissimo suffultis. 



Hab. ad insulas Chatam; a Travers lecta. 



Caulem in speciminibus haud paucis, quse vidi, esse admodum evolutum, crassitie pennam 

 passerinam fequantem, patet. Ex hac caule rami numerosi subpinnatim proveniunt iterum iterum- 

 que subdivisi, terminali coma subcorymbosa penicillati et mollissimi; articulis in his diametro 

 circiter aequalibus aut parum longioribus, adparenter 4-siphoneis. Sectione transversali rami mi- 

 noris observavi siphones 8 — 12 in orbem circa centralem validiorem dispositos, extrorsum strato 

 corticali cinctos, interstitialibus filis, tum centralem siphonem cingentibus, tum ramis ad stratum 

 corticale excurrentibus, inter siphones pericentrales et invicem sub-reticulatim junctis, sat con- 

 spicuis. Cellulse strati corticalis verticaliter sublongiores. Cystocarpia in nostris vidi minora et 

 ovata pedicello brevissimo, unico articulo constante, suffulta. 



Si jure quodam primariam subdivisionem Polysiphonipe Generis, suadente numero siphonum, 

 in Oligosiphoneas et Polysiphoneas, instituerim, patet paucissimas esse polysiphoneas, in quibus 

 stratum quoddam corticale siphones interiores obtegit ; dum contra in Oligosiphoneis evolutionem 

 strati corticalis proprii ssepius obvenire constat. Mihi igitur species Algarum scribenti Polys. 

 Brodiaei, quam polysiphoneam vidi, at cortice obductam ob alias affinitatis rationes inter Oligo- 

 siphoneas enumerandam esse adparuit. De hac specie insuper adnotaveram pericentrales siphones 

 introrsum a siphone centrali strato tenuiorum demum separatos fieri; quod quoque in paucis aliis 

 obvenire monui. Perlustranti mihi hodie specimina qusedam ex insulis Chatam mihi olim missa, 

 quse inter numerosas species Polysiphonise eo tempore dignoscere non licuit, adparuit unam spe- 

 ciem ex his eandem structuram peculiarem offerre, quam P. Brodiaei typicam descripsi ; quare 

 hanc hodie quoque describere placuit. Si plures ejusmodi species inveniantur, inquirendum vide- 

 retur anne hae in sectione propria Polysiphonearum melius disponerentur. 



Polysiphonia versicolok (De cystocarpio structura observatio). 



In Ner. Australi Tab. XVI. Harvey iconem dedit Polys. versicoloris , ex qua cystocarpia hujus 

 speciei obvenirent exteriore latere ramulorum sessilia et obovata, et huic fidens cystocarpia hujus 

 speciei in Sp. Alg. descripsi. Hodie specimen habui huic speciei ni fallor proximum, in quo cysto- 

 carpia obveniunt obovato-subglobosa carpostomio intra apicem ne minime quidem producto, peri- 

 carpio apice demuin potius fissura hiante. Ipsum pericarpium pulcherrime variegatum cellulis 

 rotundato-angulatis endochroma coloratum intra parietes latos hyalinos foventibus. Cellulie hoc 



Acta Eeg. Soc. Physiogr. Lund. T. VII. 15 



