114 J. G. Agardh. 



cellulis vix vidi. Tenui sublata lamellula rami superioris, a supertieie observata, cellulas vidi strati 

 corticalis directione longitudinali plantee quasi in lineas longitudinales conjunetas; has lineas sub 

 elongatione plantse longiores fieri, et dein, ad certam longitudinem elongatas, easdem pariete trans- 

 versali iieri subdivisas, velut plantam crassitie auctam sensim in novas lineas longitudinales cellu- 

 larum divisam rieri, assumendum credidi. Stratum corticale (ex parte magis evoluta) cellulis ob- 

 longis, diainetro suo circiter duplo longioribus paulisper angulatis ita contextum adpareat. 



Quod attinet ipsum adspectum exteriorem plantse, dixisse opportet nostram a planta depicta 

 Harveyana ita diversam adparuisse, ut dum Harvey suam ramis fere usque ad imam partein vir- 

 gatis, ramulis subseque longis pinxit; nostram dicerem ramiricatione magis paniculatam, ramisque 

 inferne longius nudis instructam. In planta autem, cujus partes inferiores et superiores in eodem 

 specimine sat diverste adpareant, diversitatibus hujus generis haud nimiam vim adtribuendam 

 esse, finxi. 



Specimen supra descriptum adcuratius examinanti mihi adparuit penicillos nonnullos, quos 

 tamen paucissimos vidi, esse cseteris paulisper crassiores; initio quidem finxi hos sistere penicillos 

 magis excrescentes et ramos illos formantes, in quibus ramelli omnes singuli et simplices gene- 

 rantnr, quales ramos comosos et virgatos pinxit Harvey. In nonnullis vero ejusmodi penicillis 

 observavi ipsam rachidem superne monosiphoneam et multo magis elongatam, atque in ramos 

 novos consimiles subdivisam. Ejusmodi rami rachidis fuerunt rigidiuseuli, leviter incurvi, in api- 

 cem obtusiusculum desinentes. Articuli eorum omnes inferiores diametro breviores, terminali arti- 

 culo vero elongato (apicem ipsum rami obtusiusculum formante). Ab articulis horum nullos pilos 

 exeuntes vidi : hinc nudi adparent et nullo modo molles dicendi. Articuli in ipsa rachide et in 

 ramis evidenter monosiphonei, at ob brevitatem admodum lati adpareant; et totus adparatus, in 

 penicillo inferne polysiphoneo comoso et mollissimo terminalis, ita alienus mihi adparuit, ut in 

 ejusmodi partibus organa proprii generis agnoscere facilius quis indueretur. Qualia organa mihi 

 obvenerunt, suspicionem quandam de natura eorum pronuntiare vix auderem, si quoque compa- 

 ratis nonnullis speciebus Lophotludiw, stichidiorum initia in his organis suspicanda viderentur. 

 Sin vero hoc qnoque assumeretur, tamen lateret, quamnam structuram hsec organa rite evoluta 

 offerrent. Hinc Genus Alsidii comosi Harv. et affinitates ejusdem proximas adhuc dubias conside- 

 randas esse, mihi quidem adparuit. 



2:o. Alsidium comosum senile (J. Ag. I. c. p. 55). 



Ad ea, quse 1. c. de hac forma attuli, certiora qusedam hodie addere non licuit. Quoad ad- 

 spectum ramellorum, qui in stipitibus frondium persistunt, ramificationem magis virgatam fuisse, 

 forsan dicere liceret. Quoad substantiam ramorum plantam potius molliorem et carnosam dicerem, 

 quam gelatinosam aut cartilagineam. Sectione facta transversali cellulam propriam centralem cer- 

 tius dignoscere mihi non licuit. Stratum vero centrale cellulis aliis latioribus aliis tenuioribus 

 intermixtum observare credidi: cellulse interiores utpote pariete crassiore magis gelatinoso cinctse, 

 quasi proprium stratum sistere forsan videretur. Si hanc formam ad Als. comosum pertinere, jure 

 quodam statuere liceret, adpareat caules primarios Alsidii comosi admodum crassos, diametro pen- 

 nam anserinam superantes, a superiore sua parte emittere caules quasi secundarios numerosos 

 rite cylindraceos et in inferiore sua parte longius nudos, aut ramulis sparsissimis multo tenuio- 

 ribus obsitos 1 ); quod hoc loco animadvertere placuit, utpote in specie mox infra describenda 

 caules principales inferne longius nudos, a radice probe scutata depresso-coniea exeuntes videre 

 contigerit. 



3:o. Als. comosum J. Ag. I. c. (non Harv.). 



Quale 1. c. ex observationibus propriis ut formam magis adultam descripserim, ad diversam 

 speciem pertinere, hodie convictus f ui ; civjus tum formam primariam, coma molliore obsitam, 

 tum adultiorem subuliferam et stichidiis fruetiferam, ad proprium Genus Gonatogenice mox infra 

 relatum videas. 



') Ipsam radicem validam fuisse ramis descendentibus fibrosam ex planta nostra dedu- 

 cere auderem. 



