118 J. G. Agardh. 



accedit easdem invicem, quoad structuram frondis interiorem, non admodum diversas 

 mihi obvenisse. In fronde corticata, at adhuc juniore Alsidii? comosi Harveyani, 

 tria strata diversa dignoscere putavi : nimirnm intimum. contextum cellulis oblongis 

 cylindraceis, sat amplis, suo diametro 6:plo — 10:plo longioribus, omnibusque sub- 

 consimilibus, haud e regione positis, sed diaphragmatibus transversalibus conspicue 

 alternantibus. Cellula? hujus strati subvacuse fere viderentur aut sparsius granula 

 queedam foventes. Quse his cellulis strati interioris proximse sunt, ha3 fere eandem 

 formam et structuram monstrant, at fere duplo numerosiores adparent et granulis 

 amylum amiulantibus ssepe multo densioribus implet?e; hrec granula adposito Ghl. 

 Z. Jod. ssepe nec coerulescentia, nec alio modo mutata vidi ; nunc vero in strato 

 intermedio plantse senilis eadem coerulescentia observavi. Stratum exterius frondis 

 endochromate cellularum colorato evidentius dignoscatur. Compositam autem hanc 

 structuram a ramis ramulisque polysiphoneis sensim mutatam fuisse patet. Hanc 

 autem structuram ita descriptam in aliis, quse sub nomine Alsidii? comosi a me 

 eomprehensa? fuerunt formse, quoque obvenire putavi, quamquam hee quoad con- 

 sistentiam plus minus mutatse. In organis, quae antheridiorum nomine olim salu- 

 tavi, structuram polvsiphoneam frondis jarn rfte indicavi; et in ramo tenuiore 

 plantse, quam hodie stichidiis instructam descripsi, observavi sectione facta trans- 

 versali cellulam centralem minorern cinctam pericentralibus 6, parietibus admodum 

 tenuibus instructis. In plantse partibus paulo adultioribus, pra;ter siphones prima- 

 rios, quos una cum planta longitudinaliter excrescente formatos finxi, alios inter 

 primarios ut putarem deorsum decurrentes, adesse putavi, quibus structura primaria 

 frondis quasi personata obvenit. l't hoc modo sensim crassitie augentur ramuli. 

 ab initio articulati et potysiphonei, eosdem sensim fieri conicos et inarticulatos in 

 specie typica novi nostri Generis. assumeudum credidi. 



Generis uovi a me hodie descripti unicam speciem uoau : 



1. Gonatogenia subulata J Ac/. (Alsidium? comosum J. Ag. Bidr. Aly. Syst., 

 quoad ma.rimam partem descriptionis et quoad icon. Tah. II 2). 



Hab. ad oras Novte Hollandite australis ; ex Port Phillipp (forma comosa) 

 sub n:o 37 (1885); (forma subulifera, coma subamissa) 7 A 93 sub n:o 161 a 

 Bracebridge Wilson mihi missa; formam subuliferam ex Adelaide, Encoun- 

 ter-bay, Streaky-bay, Lacepede-bay a pluribus lectam misit F. de Mueller. 



In Genere describendo plurima jam dixi, quse ad speciem recognoscendam conducere spe- 

 ravi. Addere placet specimina haud pauca a me observata fuisse, plurima autem coma amissa, 

 et ramulis subulatis dignoseenda. In paucis vidi caulem radice scutato-expansa suffultum. Ex 

 hoc, velut pluribus aliis comparatis, patet caulem demum validum obvenire, crastitie inferne pen- 

 nam corvinam fere gequantem, sursum sensim attenuatum. In duobus speciminibus rejectis, evi- 

 denter senilibus, et superne denudatis, quae tamen ad nostram speciem referenda confido, vidi 

 caulem inferiorem pennam cygneam crassitie fere superantem, et externe totum rugis longitudi- 

 naliter decurrentibus irregularibus obtectum, corticem arboris Dicotyledonei referentem diceres ; 

 inter rugas stipitis, quem perennem conjicerem, rami quasi adventitii hic illic emergunt, quos plan- 

 tas annuas sistere putarem. Hoc caule transversaliter secto, vidi caulem interiorem offerre struc- 

 turam, quam supra describere conatus sum ; nimirum cellulam centralem, cinctam pericentralibus 



