Analeota Algologica. 123 



sphserosporiferas mutatas. Siphones, quos costales dixi, in stichidio adhuc juniore 



dignoscere ptitavi, at admodum minutos; totum denique peripbericum straturn ce) 

 lulis corticalibus contextum. 



Prseter species. quas totas aut fere totas ecorticatas dicerern CS. miniata, S. in- 

 termedia) et Polysiphoniam mirum in modum referentes, sunt alise nonnullse, quse 

 aut tantttm ad imam basem sunt corticata j (S. mutabilis Harv.) aut caule qttasi 

 proprio et magis conspicuo instructae, in qttibus stratum corticale obvenit et magis 

 evolutum; et altius scandens (S. corymbosa J. Acj.). In omnibtis vero his tota fere 

 planta articulata adparet, articulis modo mox descripto polysiphoneis. Celluhe hujus 

 strati corticalis sunt siphonibus interioribus tenuiores, at stepe eandem longitudinem 

 servantes; hinc totam plantam in his articulatam et polvsiphoneam fere dicere liceret. 



Sttnt aliye hattd }>auca3 species, in qtiibus stratum corticale ntagis evolutum 

 obvenit, nimirum et crassitie magis attctum, et ad superiores plantye partes jaiu in 

 jttniore planta scandens. In speciebus his corticatis observare licet cellulas corti- 

 cales primum formatas permanere longiores et siphones proprios magis aemulantes ; 

 dein novis factis cellularum corticalium divisiouibus, tum (ni fallor) longitudinalibus, 

 tum transversalibus, serius formatse cellul® corticales alias formas monstrant. In 

 S. Dast/oidis et 8. Victoria; partibus adultioribus cellulas corticales dicerem lineares. 

 et secus frondem lineas longitudinales flexuosas et quasi anastomosibus junctas for- 

 mantes. Inter lineas longiores, et quasi venas longitudinales corticis constituentes, 

 s?epe dignoscere lieet quasi intervenia sparsa, cellulis brevioribus et magis angulatis 

 contexta. quas divisione longiorttm ortas vix quispiam denegaret. Comparanti ra- 

 mulum recentius corticatuni cum ramo densius corticato ejusdem specimiitis vix 

 non certttm adpareat, celhtlas in strato corticali magis evoluto breviores divisione 

 cellularum longiorum oriri. Prout igitttr iu diversis speciebus stratum corticale aut 

 tenue permanet. aut densius excrescit, ipsam formam cellularunt, (|ttibus constitui- 

 tur, quoque aliant obvenire debere patet. Magnam igitur et admodum conspicuam 

 ceJlulartun differentiam, quse inter species dense corticatas (S. tenera', S. Delcsserio- 

 ides) et mintts dense corticatas (S. Dasyoides, S. Victorire) obvenire videretur, revera 

 ab evolutione strati corticalis aut magis aut ntintts perducta pendere, facilius dice- 

 rem. In permultis vero, ne dicam in plurimis Rhodomelearum Generibtts id obti- 

 nere novimus, ut alise species nuda? et polysiphonepe generantur, alise cortice ob- 

 tectse. Ob corticem igitur in diversis speciebtts SarcomeniaB aut parum evolutum 

 aut admodum densum ; et hanc ob causam alias species obvettire articulatas et 

 polysiphoneas. alias ita dense corticatas ut inarticulata? et a facie inspecta? admo- 

 dum dissimiles viderentur; nullomodo conclttdere vellem genera alia aut diversas 

 aflinitates his indicari characteribus. 



Inter species dense corticatas sunt nonnullse, in quibus corticale stratttm jam 

 in partibus junioribus ita densum obvenit. ttt primariam structuram (Teneris nott 

 nisi in partibtts qttam maxime juvenilibus observare liceat, aut in partibus fructi- 

 feris, quse admodum juveniles jam transmutatse fuerunt. Hanc in structttra frondis 

 diversitatem in formis obvenire pttto, quse a Harvey sub nomine Dast/ce tenerer 



