124 j. G. Agardh. 



comprehensse fuerunt. Primaria structura fit sub evolutione frondis ita revera mu 

 tata, ut Genus proprium in his facilius quis inveniret. Q.uod vero ut intelligatur. 

 paulo accuratius structuram in his formis investigari opportet. 



Sub nomine Dasycr tenerce duas forinas distribuit Harvey, invicem revera pro- 

 xime convenientes. at certis characteribus, ut videretur, sat conspicue dignoscendas. 

 De hac sua specie monuit Harvey eandem tum ad Fremantle et King Georges 

 Sound Australise occidentalis abundare; tum vero quoque eam ad Port Phillip Vic- 

 tori&e obvenire. Postea plura ejusdem habui specimina tum Novse Hollandise occi- 

 dentalis, tum australis. quae convenire mihi adparuerunt cum iis Harveyanis, qua3 

 ejusdem regionis fuermit. Quum formis his. invicem paulisper diversis, transitum 

 parari putavi inter formas articulatas et pol} T siphoneas, de quibus supra mentionem 

 feci, et dense corticatas, in quibus ueque polvsiphoneam structuram neque articulos, 

 quales sunt in Sarcomenise speciebus antea memoratis, obvenire videretur, placuit 

 hoc loco in has formes paulo accuratius inquirere. 



Dua3 formse, a Harveyo sub nomine D. tenerpe eomprehenspe. dignoscantur, 

 me judice, prrecipue characteribus ab evolutione plus minus perducta strati corti- 

 calis provenientibus. ita nimirum ut in una cellula? corticales — ubi in strato corti- 

 cali quam maxime evoluto observantur — sunt admodum elongatre et lineares ad- 

 parent, ipsarum diametro multo longiores; in altera vero esedem cellulse breves ad- 

 parent, suo diametro vix triplo longiores, immixtis quoque aliis adlmc brevioribus 

 et subangulatis. Si fides habenda sit analysibus in icone Harveyana (Phyc. austr. 

 tab. .257) datis, est ha?c ultima forma, quam sub nomine Dasym tenerrc delineavit, 

 quamque postea in Synopsi sub nomine Sarcom. tenercc enumeratam putares. For- 

 mam priorem sub nomine Sarc. dolichoci/stidece hoc loco distinguere placuit. 



In S. doHchoci/stidea totam frondem tenuiorem dicerem et molliorem. ramifica- 

 tione in partibus inferioribus adparenter dichotoma, supremis ramis vero subsecun- 

 datis. Ramulos superiores — saltim in planta adhuc juniore — examinanti mihi 

 ramelli supremi articulati adparuerunt (articulis diametrum circiter a^quantibus) et 

 polysiphonei. siphonibus tribus (in fronde a facie inspecta) interioribus oculo ad- 

 versis ^eque longis, marginalibus vero duplo brevioribus, et ita Sarcomenia? struc- 

 turani characteristicam offerentes. In ramulo vero paulo inferiore observavi sipho- 

 nes marginales ita mutatos, ut ex geminis superpositis unum vidi vix elongatum, 

 alterum vero fere duplo longiorem, nempe apice devium et quasi seriem novam 

 longitudinalem cellularum corticalium inchoantem. In ramo corticato, ramulum 

 hunc articulatum sustinente, articuli heterosiplionei quoque jam obsolescere mihi 

 adparuerunt, utpote ipsi siphones vix conspiciantur, sed rachides quasi filis tenui- 

 bus, secus longitudineiii decurrentibus corticat;e adparent. In partibus frondis ad- 

 huc magis setate provectis. structuram observare licet, quam a speciebus corticatis 

 supra memoratis (S. Dasyoides) vix distinctam diceres. 



In S. tenera. quam ut veram Harveyanam speciem distinguere placuit, eandem 

 structuram typicam obvenire putarem. at ob cellulas corticales. jam in ramulis juve- 

 nilibus formatas, eandem structuram bene evidentem mihi vix licuit observare. 



