Analecta Algologica. 125 



Ultinios quos vidi ramulos fere subulatos dicerera, a conica basi dense corticata in 

 partem supremam brevem et fere cylindraceam attenuatos ; in liac parte cylindracea 

 siphones interiores translucentes dignoscere quidem putavi, at cellulis corticalibus 

 jam ita obtectos ut de illis vix certius statuere liceat. Hinc quoque in partibus 

 adultioribus. qute adbuc densius corticate sunt, corticales cellulas extimas adhuc 

 magis sua forma abludentes fieri, facilius oonjiciendum putavi. Dum igitur in S. 

 dolichocystidea cellulas corticales fere omnes elongatas, cylindraceas et suo diametro 

 pluries longiores vidi, easdeiu in S. fenera (vera) dicerem cylindraceooblongas suo 

 diametro vix triplo longiores, et intermixtis aliis rotundatis aut subangulatis adhuc 

 brevioribus. In icone Harveyana hunc S. tenerfc characterem (cellulas perbreves) 

 quoque exhibuit Harvey. 



Quale stratum corticale in S. tenera contextum vidi, tale quoque in S. Hyp- 

 neoide obvenire dicerem; cellulse vero (saltim nonnullee) adhuc paulisper elongatee 

 in illa. fiunt in S. Hypneoide fere omnes breves et fere angulato-rotundatffi dicendai, 

 magnitudine tamen insequales et tantum obscurius ita dispositse ut tendentiam quan- 

 dam ad venas et intervenia formanda detegere lieeat. Stratum corticale quoque 

 fere usque ad ramulos ultimos scandit, et in ipsa planta sterili structuram polysi- 

 phoneam, qualem Sarcomeniis minus corticatis characteristicam novimus, vix dete- 

 gendam putarem. In planta autem stichidiis instructa, tum ipsos ramulorum ulti- 

 morum apices supremos. tum stichidia maxime juvenilia, in quibus adhuc sphsero- 

 sporas vix distinguere liceret, observavi articulos brevissimos modo Sarcomenise 

 polysiphoneos ; at jam infra horum articulos supremos adhuc nudos cellulas strati 

 corticalis inchoantes observavi. Quin immo siphones costales, quos dixi, angustiores 

 inter alias cellulas latiores dignoscere putavi. 



Quod de structura S. Hypneoides dixi, id fere adhuc magis conspicuum de 

 Sarc. Delesserioides valere putarem. Tota planta fere eodem rnodo corticata obvenit 

 Stichidia quoque, qu&e in hac specie numerosa proveniunt in pedicellis demum ra- 

 mosis, utrinque secus costam pullulantibus, jam paulo adultiora stratum corticale 

 monstrant ita evolutum, ut de structura primaria stichidii certam idseam concipere 

 vix liceat. Maxime vero juvenilia adeunti mihi observare licuit articulos paucos 

 penultimos et antepenultimos probe articulatos et polysiphoneos, atque rite instruc- 

 tos celluJis marginalibus geminis, qiue potius verticaliter elongatse singulis interio- 

 ribus antepositse adparuerunt. Infra hos articulos subnudos stratum corticale omnes 

 partes planta? ita obducit. ut structuram propriam Generis, hac ducente specie. segre 

 quidem subolere liceat. 



Adsunt praaterea in ipsa forma frondium, qua3 in nonnullis speciebus a forma 

 quasi primaria ancipite in cvlindraceam tendit, in aliis vero in planam et foliaceam 

 abit, velut in ramificationis norma, adparenter diversa et in alias directiones diver- 

 gente. diversitates, a quibus habituales quse ad[>arent differentite facilius deducere 

 liceret. Comparanti icones Harveyanas. quse diversos typos habituales referunt, et 

 lormas frondium et ramificationis normas admodum diversas obvenire, facilius patet. 

 Ita in S. Delesserioide a fronde plana et costata folia conformia intra margines 



