126 .1. <i. Agardh. 



exeunt, ssepe rite opposita, et ex eadern pagina (|uasi prolifiCantia. In 8. Hypneoide 

 frondera ex tereti compressam, ramis ramulisque pppositis distiche a submafgine 

 exeuntibus instructam docuit Harvey. In S. tenera denique frondem teretiusculam 

 decomposito-dichotomam, ramis quoquoversura exeuntihus minoribus saepe secundis 

 instructara. Et si adfuissent aliarum specierum icones, alise facile viderentur hoc 

 respectu diversitates. Qui vero ita forsan viderentur typi diversi, revera explicari 

 putarem tum a forma frondis sut) evolutione plus rainus niutata. tura a directione 

 plus minus diversa, in quam partes sensim discedunt. tum evolutione strati corti- 

 calis propriara structuram Goneris plus rainus velante. 



De his mutationibus pauca adhuc adferre placet. Si in Sarcom. Delesserioide 

 exarainare contigerit folium admodum juvenile, et suo apice supremo instructum 

 (quod in plurirais Herhariorum speciminihus haud facile deprehenditur) hoc folium 

 videre licet tenuissimum et in apicem conspicuum excurrens. Cellula terminalis 

 adest unica, sursum convexiuscula et fere hemisphaerica, deorsum planata et evi- 

 denter unum post alterum articulum monosiphoneum, multo latiorem quam longurn, 

 deorsum separans. Ejusmodi articulos adhuc indivisos 3 — -4 numeravi ; infra hos 

 circiter 5:um et paucos sequentes in 3 partes «livisos vidi, quorum centralis pars 

 siphonem axilem, laterales partes vero siphones axili collaterales reprsesentare patet. 

 Partes ita observatse initio hreves, mox directione longitudinali folioh fiunt longi- 

 ores; et paulo infra, siphones ejusmodi 5 forsan nuraerare licet, initio probe di- 

 stinctos, at inter hos raox alii eadera directione sub collaterales adparent, strati cor- 

 ticalis initia sine dubio preebentes. Ut siphones ita formati fiunt suo diametro cir- 

 citer duplo longiores, extimos vidi divisos in duas partes secus longitudinem folioli 

 superpositos, quse ita sistunt initia siphonum marginalium. Initio hi siphones mar- 

 ginales parum secus longitudinem folioli augentur, at conspicue verticaliter ab axi 

 elongantur, ita ut adhuc juniores et indivisi adparent cylindracei, apiculos cylindra- 

 ceos verticaliter exeuntes referentes. Hos apiculos transversalihus dein divisionibus 

 in articulos novos divisos vidi. Hoc modo siphones marginales, qui in plurimis 

 speciebus Generis plus minus cylindraceis secus longitudinem plantse singulas series 

 longitudinales constituunt, fiunt in S. Delesserioide verticaliter elongati, et demum 

 in series verticales cellularum. ah axi quasi radiantium, transiuutati. Patet vero 

 has series verticales sub elongatione totius folioli quoque secus longitudinem augeri 

 debere, et revera in parte plantse paulo aduitiore cellulas ejusdem vidi latitudine 

 sua propriam longitudinem usque duplo superare. Intiraas ita dilatatas, verticali 

 directione facta divisione. in novas duas partes subdivisas observavi; et cellula? ita 

 novse formatae initiales fiunt novis seriebus cellularum marginalitmi. Dum igitur 

 siphones marginales in speciebus magis cvlindraceis eandem servant directionem 

 longitudinalem, in quam tota frons cylindracea excrescere tendit; omnino contrarium 

 obtinere diceres in S. Delesserioide: dura interiores siphones secus longitudinem 

 excrescunt, raarginales rautata directioue verticaliter elongati fiunt, et suo ordine 

 iterura iterumque suhdivisi. Oritur hoc modo regio qusedam costalis suo modo 



