130 J. G. Agafdh. 



niutatas, sphserosporas generantes ; siphones, quos costales dixi. intra cellulas corti- 

 cales proprias tenues et parum conspicuos — in stichidio saltim juniore adhuc diguo- 

 scere putavi. In Sarcomeniis omnibus, quas stichidiiferas vidi, structuram ita indi- 

 catam adesse putarem : nimirum generantur articulata et siliquseformia siphone axili 

 angusto longitudinaliter percursa, et in cellulis huic collateralibus majoribus et ad- 

 parenter cubicis, utrinque seriem sphserosporarum longitudinalem generantibus *). 

 Dum igitur in Dasya intra articulos singulos sphserosporse generantur plures et verti- 

 cillatse; in Lophothaliis vero, velut in Polysiphonia, in articulo singulse, at ita in 

 diversis articulis positse ut spiralem quendam ordinem in parte fertili describere 

 videantur; in Sarcomenia duplicem seriem longitudinalem efficiant. Si igitur in 

 affinitate Rhodomelearum dijudicanda quandam vim attribuere placeat modis di- 

 versis, quibus sphgerospora? dispositse obveniant, Sarcomenias hoc respectu potissi- 

 mum Amansieas referre dicerem. 



Quod deuique attinet cystocarpia. quse, infimis exceptis speciebus, in omnibus 

 aliis observare licuit, eadem dicerem non tantum in omnibus speciebus ita congru- 

 entia, ut de affinitate specierum nulla mihi restent dubia, sed iu ipsa sua structura 

 prsebere argumentum evidentissimum in affinitate Generis demonstranda. Quse in 

 diversis speciebus adsunt differentiee cystocarpiorum, ab eo pendent, quod in non- 

 nullis teuue corticatse obveniunt, dum in plurimis pericarpium a siphonibus peri- 

 centralibus denudatis fit trausformatum. 



In speciebus infimis et omnino ecorticatis me nulla cystocarpia vidisse doleo ; 

 nec ab aliis eadem observata novi. In specie vero his proxima (S. corymbosa J. Ag.; 

 infra descripta) velut in pluribus speciebus sursum longius corticatis (S. Dasyoides, 

 S. dolichocystidea, S. tenera Harv. 2 ) vidi cystocarpia a superiore latere ramuli bre- 

 vioris bracteantis prominula, juniora circiter a medio hujus ramuli emergentia fere 

 hemisphaerica, dein magis intumescentia; adultiora quasi ramulo breviore nunc 

 apice deflexo calcarata fere diceres ; demum fere spheerico-ovata aut leviter urceo- 

 lata et carpostomio sat conspicuo instructa ; in his totum pericarpium seriebus cellu- 

 larum quam maxime regularibus, ab ima basi provenientibus et carpostomium ver- 

 sus radiantibus contextum adparet. Quot sunt hee series statuere non auderem, at 

 plus quam decem certius numeravi (nonne 12. duplicato numero siphonum peri- 

 centralium interiorum forsan ortse?). Oellulee hse seriatai sunt circiter duplo iatiores 

 quam longae, baculos minutos, quam maxime regulariter transversaliter superpositos, 

 semulantes. Pericarpium ita formatum fet nullis cellulis corticalibus obtectum) fere 

 translucens dicerem. Si contigerit series has cellularum baculiformium ab interiore 



x ) Ex icone S. intermedise a Grunow data, comparata desciptione ejusdem, forsan cuidam 

 adpareret stichidia in hac specie obvenire minus transformata quam in aliis, ramulos fertiles magis 

 semulantia, quam stichidia rite transformata (stichidia ramosa vel simplicia quin immo descripsit 

 Grunow). Attamen ejusmodi transitum obvenire posse in speciebus affinibus et alio respectu con- 

 gruentibus, haud segre conjicerem. 



2 ) In S. dolichocystidea et S. tenera cystocarpia magis oblonga vidi, et fere sesquilongiora 

 quam lata. Alio vero respectu vix diversa. Utrum h?ec sint juniora, an sub prseparatione formam 

 mutaverint, equidem nescio. Lubenter^juniora conjicerem. 



