Analecta Algologica. 131 



latere pericarpii observare, adpareat unamquamque seriem suffultam esse filo tenui- 

 ore cyliudraceo, longitudinaliter a basi pericarpii carpostomiuin versus excurrente ; 

 et singulis his filis series singulee cellularum bacuhformium ad mediam partem cel- 

 lulse adfixas esse, sat conspicue observavi. Ipsa haac fila illis analoga esse, quse in 

 multis aliis Floridearum cystocarpiis quasi conductricia a basi pericarpii carposto- 

 mium versus adscendunt. lubenter assumerem. Ipsum fasciculum gemmidiorum 

 vidi a basi cystocarpii sursum adscendens, nunc in cystocarpiis magis ovatis bre- 

 viorem, nunc in magis oblongis sursum magis porrectum. Gemmidia in articulis 

 terminalibus filorum, quibus fasciculos centralis constituitur, singula et obovata vidi. 



Animadvertere placet me hanc structurarn pericarpii, non tantum in specie 

 cujus frons parum corticata fit (S. corymbosa) sed etiam in pluribus speciebus fronde 

 et citius et densius corticata instructis (S. Dasyoides). In S. Victorice vero. cujus 

 frondem vix densius quam in S. Dasyoide corticatam dicerem, et cystocarpia vide- 

 rentur eodem modo in ramulo provenientia, at magis forsan globosa. frustra quae- 

 sivi series istas longitudinales cellularum baculiformiuui, quas in speciebus mox 

 memoratis pericarpio tribuunt adspectum ita peculiarem. Totum nimirum cystocar- 

 pium obtectum dicerem cellulis rotundato-angulatis et parum conspicue carposto- 

 mium versus radiantibus. Supra fuudum pericarpii basalem fasciculum gemmidio- 

 rum adscendentem vidi ; fila ejusdem inferiora invicem paulisper anastomosibus 

 juncta, superioribus invicem distinctis in gemmidia obovata desinentibus. In S. 

 DeJesserioides denique, cujus frondem novimus dense corticatam, cystocarpia adultiora 

 observavi. qua? structura pericarpii cum S. Vietorice potissimum congruentia mihi 

 adparuerunt; in junioribus — quee in pedicellis ssepe ramosis posterius nata non 

 ?egre dignoscenda videntur — sat evidenter dignoscere credidi, supra partem infe- 

 riorem cystocarpii jam corticatam. series istas cellularum baculiformium quas in 

 speciebus minus corticatis mox supra descripsi, prsecipue infra ipsum carposto- 

 mium conspicuas. 



Coinparatis igitur iis, qua? in pericarpii structura diversa obvenire videntur in 

 diversis speciebus. assumere posse credidi diversitates a deficiente strato corticali 

 in nonnullis, ejusdemque evolutione plus minus continuata aut sursum longius 

 scandente in aliis, revera pendere. Si jure quodam assumere posse credidi totum 

 cystocarpium trausmutatione rami ramulive generari; sequitur fere quoque series 

 istas cellularum baculiformium a frondis ecorticata: siphonibus collateralibus, abbre- 

 viatis et proprium in finem transmutatis oriri. In speciebus vero lubenter corticatis 

 quoque cellulas corticales ad pericarpium formandum plus minus conducere debere. 

 Sin ita. adnotandum videtur stratum corticale altius scandere in articulata S. Vic- 

 tori(P,. quam in S. Delesserioide. in qua cystocarpia saltim juniora infra carpostomium 

 subecorticata observavi. — Fila tenuia intra series cellularum pericarpii carposto- 

 mium versus excurrentia dixi, velut nucleum totum evolutione strati ipsius axilis 

 generata facilius suspicarer. 



Quod attinet affinitates Genericas Sarcomenise, pauca qusedam de his quoque 

 addere placuit. 





