134 J. G. Agardh. 



2. Sarcomeniam intermediam 



a Grunovr in Novara tab. XI illustratam, nec a mox memoratis admodum diversam putarem ; ipsam 

 plantam vero esse et longiorem et paulo firmiorem. Sectione transversali hujus facta, frondem an- 

 cipitem delineavit Grunow, siphonibus costalibus (quos dixi) caeteros latitudine sequantibus, si non 

 superantibus ; quod animadvertere placuit quum in plurimis speciebus siphones dictas aliis angustiores 

 vidi. Numerum siphonum in segmento transversali alium quoque indicavit, ut supra jam monui. 

 Quse sub nomine S. rhizocarpce a Harvey in Syn. Ph. Austr. sub n:o 188 enumerata fuit 

 species, et S. mutabili proxima disponitur, eam mihi nullo specimine cognitam esse, dixisse placet; 

 ex characteribus a Harvey ei adscriptis ab antecedentibus sat diversam putarem. 



3. SARCOMENIiE MUTABILIS HdTV. 



Plura comparare licuit specimina, quarum totam frondem articulatam dicerem, infimis tan- 

 tum articulis strato corticali ita tenui obductis ut quoque in his articulos polysiphoneos dignoscere 

 putavi. In tota superiore parte frondis ramos ramulosque a facie observatos complanatos credi- 

 dissem, articulis circa centralem 8-siphoneis et siphones omnes fere rectangulares monstrantibus. 

 In icone vero hujus (mihi communicata), segmentum frondis depictum vidi anceps, et siphones 

 numero forma atque dispositione convenientes cum iis, quos in icone suae speciei tribuit Grunow. 

 Sectione facta transversali formam ancipitem frondis quoque ab initio videre credidi ; adposita 

 vero guttula acidi muriatiei forma frondis rite expansse fere cylindracea mihi adparuit et siphones 

 centrales circumdantes numero et modo dispositionis supra a me descripto convenientes. 



4. Sarc. cokymbosa J. Ag. mscr. caulescens et sursum longius paulo densiore 

 strato corticali instructa. tota vero conspicue articulata cylindracea, ramis infe- 

 rioribus superioribusque adparenter alternis aut dichotomis distantibus, inferne 

 nudis, apice ramellis densioribus et tenuioribus corymbosis, articulis diametrum 

 circiter sequantibus. siphones pericentrales 5 a facie monstrantibus, stichidiis 

 admodum elongatis lancoideis, cystocarpiis ovatis ecorticatis. 



Hab. ad oras Novse Hollandise australis sub n:is 41 et 42 jam 1885 mibi 

 a J. Br. Wilson missa. ■ 



Hanc speciem structura suadente S. mutabili proximam hodie putavi ; specimina vero diu 

 in Herbario servata ob totam formam frondis potius S. tenerce adproximanda ab initio credidi. 

 Dum S. mutabilis, qualem hanc uovi, caespites subglobosos format 2 — 3 pollicares, ramorum parte 

 inferiore crassitie setam parum superante, in superiorem parum dissimilem abeunte; csespites vidi 

 S. corymbosie 4 — 5 pollicares, caule ramisque inferioribus crassitie pennam passerinam sequantibus 

 aut superantibus, inferne et sursum longius nudis, singulis superioribus in corymbos ramulorum 

 tenuiorum solutis. A S. tenera aliisque speciebus caulescentibus diffiert corticali strato multo te- 

 nuiore articulisque polysiphoneis fere usque ad imam basem dignoscendis. Articulos in fronde 

 teretiuscula diametrum circiter fequantes et structuram monstrantes, quam Generi characteristicam 

 putavi. Segmento facto transversali frondis (inferne paulisper subcartilaginei) vidi siphonem cen- 

 tralem (margines versus) geminis collateralibus et extra hos unico marginali cinctam. Extra hos 

 vidi siphones, quos dixi costales, una cum corticalibus cellulis stratum tenue formantes. Cysto- 

 carpia vidi ovata, ecorticata et pericarpium seriebus cellularum bacuhformium evidentissime con- 

 textum, quale supra describere conatus sum. Stichidia fere lancoidea ita elongata observavi, ut 

 articulos superpositos 10 fertiles numerare licuit. 



** Species corticata?, nempe ramis junioribus ramulisque articulatis polysiphoneis , adul- 

 tioribus corticali strato sensim magis magisque evoluto instructis, cellulis strati corti- 

 calis elongatis lineas angustas referentibus. 



5. S. Dastoides. 



In hac specie rami principales teretiusculi et continui strato corticali densiore obteguntur. 

 Eamuli juniores subancipites videntur et fere usque ad apices admodum tenues polysiphonei ; 



