136 J. G. Agardh. 



Sub nomine S. tenerse Harvey duas formas, me judice specie forsan diversas, at aflinitate 

 sine dnbio proximas conjurixit, quarum nnam tantum e,x oris Novae Hollandhe oceidentalis hucus- 

 que vidi, alteram ibidem quoque obvenientem, at praecipue ex diversis locis Novae Hollandise 

 australis mihi missam. Differentiam quandam inter has adesse, jam ex speciminibus exsiccatis 

 suspicari fere liceret, suadentibus speciminibus a me observatis, nimirum in una vidi frondes ab 

 ima parte multo crassiore in supremam multo tenuiorem longe et sensim sensimque attenuatam, 

 ramificatione totius adparenter a dichotoma non admodum abludente; in altera snrsura quoque (at 

 paulisper minus) attenuata, rachides supremas crassiores fere subulatas dicerem, et fere sat con- 

 spicue secundatas. Quod autem ita ipse vidi ex icone Harvevana contradicitur ; nisi habitum et 

 ramiticationis normam, qualem S. dolichocystidese dicerem, ex specimine unius speciei, characteres 

 autem structurae ex altera depictos fuisse. assumere Iiceret, quod, quum Harvey utramque plantain 

 identicam consideraverit, non penitus absurdum putarem. 



Prpecipuos characteres harum specierum ex differentiis structurse deducere ausus sum. Dum 

 enim in S. tenera vera, quam sub nomine Dasyse tenerae (in Mar. Bot. of Col. of West. Austr. p. 

 543) prima vice descripsit Harvey, celluhe corticales breves, suo diametro circiter triplo longioree 

 et immixtis aliis sub-angulatis adhuc brevioribus obveniant; in specie hodie a me descripta (S. 

 dolichocystidea) cellulas corticales omnes elongatas cylindraceas et suo diametro multiplo longi-ores 

 vidi, quod quidem ex setate diversa partis observatse deducere vix auderem. 



In speciminibus bene characteristicis S. tenerce, qualem hanc. iritellexit Harvey, ramilicationis 

 norma propria sat conspicua adest: rami nimirum subsecundatim Habellati, rainis novis interiore 

 latere furcarum generatis, quod in fructifera praecipue evidentissimum rit. Etenim stichidia in 

 fasciculos minutos collecta, et cystocarpia pedicello conspicuo suffulta, una cum tilis tenuissimis 

 monosiphoneis secus latus internum ramorum longa serie secundatim disposita adparent. 



Utramque speciem ab aliis speciebus Cleneris differre evolutione tilorum tenuissimorum fa- 

 cilius patet. H;ec rila in utraque tenuissima, articulata et monosiphonia, in nuila alia specie hodie 

 cognita Generis obvenire, assumere posse credidi ; et his suadentibus speciem primitus descriptam 

 Harveyanam ad Dasyam relatam fuisse, conjicere liceat. Ex iis, quse in Genere describendo supra 

 attuli, satis patere putavi, haec tila neque verticillata generari, quod in diagnosi data dixit Harvey, 

 neque eadem in utraque specie eodein modo disposita obvenire, quod ex evolutione strati corti- 

 calis (ut supra describere molitus sum) in 8'. tenera ocius usque ad rachides supremas magis per- 

 ducta deducere ausus sum. 



Cystocarpia in utraque specie observare contigit; eandem quoque structuram offerentia, quam 

 in speciebus minus corticatis Generis supra describere conatus sum. Hanc structuram obvenire 

 in speciebus his, quarum frondes densius corticatse sunt, eo potius animadvertere placuit, quum 

 in fronde, quam minus corticatam lubenter dicerem, S. Victorice stratum corticale quoque pericar- 

 pium ohducere videtur. Ipsam formam cystocarpii in S. dolichocystidea magis elongatam vidi; 

 quod vero ab netate juniore pendere, facilius conjicerem. Stichidia, qualia in aliis speciebus Ge- 

 neris descripsi, talia quoque in hac vidi. 



7. Saec. teneea Harv. 



Ad ea, qua j de hac specie supra dixi, refferre sufrieiat. Quales characteres offeruntur in 

 iconibus, quibus hanc speciem illustratam voluit Harvey, tales quoque speciei characteristicos di- 

 cerem ; foimam puto cellularum strati corticalis, quam multo magis cum iis iS. Delesserioides, quam 

 cum illis specierum antecedentium sectionum congruentes dicerem. Cystocarpia, quse pinxit Har- 

 vey, adhuc juniora putarem, hinc formam paulo magis elongatam quam in adultioribus observavi. 

 Structurain pericarpii eximie congruentem vidi cum iis aliarum specierum, in quibus corticale 

 stratum nullum evolutum adest. In specimine bene fructifero cystocarpia eximie secundatim dis- 

 posita vidi interiore latere ramulorum fertilium. 



Species usque ad. apices corticatce plus minus complanatw et costatm, quasi prolifica- 

 tionibus utroque latere costm provenientibus, singulis aut numerosioribus, ramosa; 

 vix umquam fila articulata generantibus ; strato corticali cellulis brevioribus rotun- 

 datis nonstituto. 



