Analecta Analogica. 99 
pullulantibus, basi admodum contractis, irregulariter, ut adpareat, decomposita. A margine 
prseterea proveniunt dentes minuti acuminati, qui ad speciem dignoscendam plerumque 
eximie conferant. Segmenta principalia nunc ultra pollicem lata vidi, sepius angustiora 
et fere linearia dicerem, nisi segmenta a margine prolificantia basi eximie attenuata inferne 
cuneata obvenirent. Ubi segmenta in novas dichotomias excrescere tendunt, hsc ab initio 
sub forma dentis obtusi obveniunt. Segmenta juniora patentia et margine inarmato in- 
structa. Stupa radicalis adest in stipite evidentius incrasato.  Structuram talem vidi, qua- 
lem supra huie sectioni characteristicam indicare conatus sum. 
Sub nomine Sp. Schroederi duas species confusas fuisse mihi fere certum videtur; pri- 
maria a Mertens descripta et iconibus a Martio datis illustrata, multo magis membranacea 
et apiculis minutis dignoscenda; altera ab  Areschougio et Kützingio depicta, firmiore et 
grosse deutata. 
8. SP. ARESCHOUGH (J. 4g. mscr.) frondis crassiuscule dichotomo-subpal- 
matifidas segmentis sensim subpinnatim dispositis lanceolatis acuminatis 
distanter grosse et obtusius dentatis, nunc inter dentes paucos apiculis 
sparsissimis obsitis, foliis junioribus supra pedicellum attenuatum lanceo- 
latis subfalcatis. 
Dict. Schroederi  Aresch. Icon. Phyc. tab. LX. Sp. Schroederi Kütz. tab. 
phyc. vol. IX tab. 51. 
Hab. in oceano atlantico ad oras Indis occidentalis (V. Cruz Liebmann!) 
ad Pernambuco (Hb. Areschoug!). 
Hec mihi videtur planta paulo firmior quam primitus a Mertensio descripta Ulva 
Schroederi; colore quoque magis ex fulvo fusccscens, dum primaria junior magis ex fusco- 
nigrescens. Structuram in utraque specie vix diversami vidi. Dentes grossi zonas arcuatas 
superpositas monstrant. Ubi dentes desunt, margines formantur cellulis tangentialibus, media 
parte prominulis, quasi moniliformibus. 
Plantam, huic ni fallor proximam, ex insula Mauritii mihi misit Mellvill; ob locum 
natalem diversum hane omnino identicam considerare dubitavi. 
X. Stoechospermum Az. 
Inde a tempore, quo hoe Genus instituerat Kützing, ab omnibus agnotum 
videtur; de.fructibus autem et proxima affinitate Generis alios aliter judicasse, 
patet. Hoc respectu nonnulla observanda putarem: 
Cellulas interiores, pluribus seriebus superpositas, non stricte e regione 
positas esse, icones date docent. Stratum corticale monostromaticum constat 
in media et axili parte frondis cellulis in strias elongatas, secus longitudinem 
frondis excurrentes, conjunctis; exdem infra apices segmentorum, paulisper 
