Analecta Algologica. 81 
Species jam ab initio parum intellecta, utpote ad specimen mancum descripta, dein 
cum alis et quidem omnino diversis confusa, revera hodiedum ab  Algologis vix cognita. 
Qui primum a C Agardh descripta fuit planta est species Dictyot:, structuram frondis 
in hoe Genere normalem offerens, nimirum duplici strato, corticali monostromatico con- 
texta. Qus dein a Harvey sub nomine D. furcellatze in icone pulcherrima illustrata fuit, 
eam structura a primaria differre et Harvey et sequentes omnes ignorarunt — Speciem pri- 
mitus descriptam igitur hoe loco nomine D. fwrcellat«eé C. Ag. retineo; Harveyanam vero 
speciem, structura cum JD). pamiculata convenientem, hoc loco nomine Pachydictyon fwrcel- 
latum. descriptam videas. 
In caule D. furcellatze (C Ag.) transverse secto structuram normalem Generis Dictyot:e 
vidi: cellule interiores magne, unica serie a margine ad marginem juxtapositz obteguntur 
cellulis multo minoribus strati corticalis. nullis omnino interjacentibus cellulis strati cu- 
jusdam intermedii. In fronde ejusdem juniore et superiore, at fertili, a facie observata 
cellulas strati interioris vidi diverso modo collapsas, septis tum ]longitudinalibus tum 
transversalibus sparsim fere nodose prominulis, longitudinalibus medie frondis sepe rugas 
elongatas formantibus, ad quas cellulas fertiles affixas facilius diceres. Cellule corticales 
sub hoe evolutionis stadio minus conspicue, at rectangulares adsunt; in forma, quam senilem 
D. furcellatam sistere putavi, cellule interiores parum translucentes obteguntur seriebus 
densis cellularum corticalium, qus in his omnes rectangulares adparent et seriebus longis 
superposit:z;e strias secus longitudinem frondis decurrentes referunt. Hac suadente structura 
speciem D. fasciole vicinam putavi. 
Eam vero differentiam ramificationis inter DD. fasciolam et D. fwurcellatam adesse puto, 
quam in multis aliis speciebus affinibus hodie assumsi: nimirum in JD. furcellata sensim 
evolvitur caulis proprius elongatus, ad quem rami breviores lateraliter adfixi adpareant. 
Plantam exsiccatam hoc modo bene evolutam, facilius quis ad D. paniculatam referre forsan 
decipiatur. Junior vero planta, velut rami a parte inferiore arrepti, toti dichotomi ad- 
pareant, qualem D. furcellatam descripsit C. Agardh et ipse in speciebus Algarum speci- 
"minibus nondum rite evolutis deceptus. Specimina vero paulo magis evoluta caulem infe- 
riorem jam indicant, si quoque ex his ramificationis normam propriam adhuc cgrius discernere 
liceat. Demum specimina habui admodum  characteristica, ramificationis norma peculiari 
magis fere D. paniculatam referente. Cellulas fertiles secus medianam partem frondis sparsas, 
quasi in lineas plures seriatas vidi. 
XIII. Paehydietyon J. Ag. Gen. nov. 
Frons ecostata, bifurcatione cellule terminalis repetite dichotoma, segmentis 
flabellato-subfastigiatis, seepe pinnatim dispositis, decomposita, demum sub- 
tripliei strato cellularum contexta: sérato inieriore cellulis majoribus, per 
unicam seriem a margine ad marginem dispositis, zonas interiores for- 
mantibus; imfermedio cellulis minoribus rotundato-angulatis demum  pluri- 
seriatis; corfticali cellulis monostromaticis, secus longitudinem frondis se- 
riatis, supremis in cellulam terminalem convergentibus, constante. 
Lunds Univ. Ársskr. Tom. XXIX. 11 
