84 J. G. Agardh. 
adparuit cum forma, quam nomine Dilophi Gunniani descripsi. Ipse de speciebus Dictyo- 
tearum scribens (Bidr. Alg. Syst. l. c. p. 102), duas formas adesse monui, at differentiis 
structure adhuc ignotis, nec mihi licuit inter formas rite distinguere. Kützing, qui spe- 
cimen Harveyanum examinavit, hujus structuram quoque exposuit (Tab. phyc. vol. IX 
tab. 24). Me hanc structuram in Diet. furcellata non vidisse, jam eo tempore monui 
Duas formas Pachyd. furcellati coram habeo. Una minor, 3—6 pollicaris caule pri- 
mario tenuiore, at duro et in exsiccata fihformi. H»c a Harvey et Kützing depicta. Altera 
8 pollicaris et ultra, caule crassitie majoris P. paniculatze. Hsc precipue ad P. panicu- 
latum accedit, at colore letiore et precipue ramulis divaricatis diversa.  Ramulos ultimos. 
a facie observatos, sepius vidi articulatos, translucentibus nimirum cellulis strati interioris 
sub sque longis; articuli hoc modo formati longitudine sua diametrum frondis circiter 
squant.  Cellulas corticales medians frondis sepe obscuriores (ntpote prius maturescentes) 
vidi, costam mediam quasi mentientes. 
2. PACHYD. MINUS (D. minor Sonder Alg. Preiss. p. 154. J. Ag. Bidr. Alg. 
Syst. p. 194. 
Hab. ad oras australes Nove Hollandie. 
Hie revera est species admodum distincta, structura frondis cum alus speciebus Pa- 
chydictyi conveniens; specimina circiter 3pollicaria vidi, segmentis pro magnitudine plants 
latioribus, lineam tamen vix :equantibus, sub-carnosa, at elastica et facilius reviviscentia. 
Sub microscopio tota fenestrata adparet, lineis admodum anfractuosis zonas sursum con- 
vexiuseculas separantibus. Cellule corticales elongat: suo diametro circiter 3plo longiores. 
COsterum ad ea refero, qu: l. c. de hac specie dixi. 
9. PACHYDICT. PANICULATUM Jict. panieulata. Auct. J. Ag. Didr.. Alg.. Syst. 
p. 106. 
Hujus plures esse formas, alias segmentis terminalibus obtusis, plurimas segmentis ul- 
timis acuminatis, Quoque quasdam ramificationis differentias adesse vidi; at has differentias 
vix species diversas indicare putavi. 
XIV. Dilophus J. 4g. Bidr. Alg. Syst. II p. 984. 
De Dietyoteis olim seribens, Genus Dilophi proposui iis speciebus Di- 
etyote Generis, in quibus cellule interiores subdividuntur parietibus, qui sunt 
eum utraque pagina frondis paralleli; ita ut cellule interiores aut 2:as aut 
4-ternas series, inter utramque paginam superpositas, efficiunt. Cellule strati 
interioris hoe modo in his fiunt minores, et sectione facta transversali frondis 
fere quadratiee adparent, nune angulis paulisper rotundatis instructe, et om- 
nes invieem utraque directione e regione posite. Generis, his characteribus 
