116 J. G. Agardh. 
Ut in Fucodio gladiato frons sterilis sepe perbrevis et densius ramosa obveniat, re- 
ceptaeulis elongatis et parum ramosis superata, ita 1n presente | partem froudis. sterilis, 
quamquam dense decompositam, vix pollhcem longitudine superantem vidi, ramis ejusdem 
singulis in receptaculum (?) usque 4 pollicare abeuntibus. Partes frondis sterilis sunt tere- 
tiusculie, crassitiem penn:e seriptorie fere :quantes, at verrucoso-rugosissinz et fere diceres 
inequaliter  collabentes nisi textura durissims, densissime ramos», ramis non raro quasi 
oppositis, ita adproximatis ut a ccspite sterili vix ultra pollicari receptacula usque 20 
exeuntia numeravi. Heceptacula durissima, teretia at quasi rugis elevatis, secus longitu- 
dinem subspiraliter excurrentibus instructa, rugis suo dorso rotundatis, invicem sejunctis 
suleis quoque subspiraliter tortis, ita ut a rugis suleisque subalterne interruptis adparentia 
quedam articulorum oriatur. Quoad formam receptacula teretiuscula, superne paulisper 
crassiora quam in infima parte, vix conspicue clavata dicenda, simpliciuscula aut ramis 
paucis patentissimis instructa, sspe curvata, crassitiem penne / columbino cireiter attin- 
gentia, Stratum cellularum intimum contextum vidi cellulis densissime juxtapositis et elon- 
catis, forma ceterum inzqualibus, omnibus densissime conceretis; intermedium cellulis bre- 
vioribus magis parenchymaticis quoque arcte conjunct s; extimis prismata subverticalia 
formantibus. In rugis elevatis vidi cellulas magis verticaliter radiantes et, ut mihi ad- 
paruit, intercedentibus spatiis minoribus vacus, disruptione parenchymatis forsan ortis; 
pluribus ejusmodi spatns radiantibus rugas elevatas formari et denique scaphidia oriri con- 
jicerem; at in specimine a me examinato nulla rite evoluta videre mihi contigit. 
Adest quidem, me judice, im structura frondis Fucacearum quidam differentia, qua 
forsan insistere opportoret si Genera Fucacearum rite describenda hodie quis susciperet. 
In nonnullis oriuntur spatia cellulis laxioribus anastomosantibus impleta aut demum va- 
cua, in aliis cellulis densissime juxtapositis frons componitur; quod a.modo vivendi quo- 
dam modo pendere facilius crederes,  Oriuntur vero ejusmodi diversitates suis propriis locis 
in diversis formis, quod caute observandum videretur. In Xiphophora Billardieri Mont, 
quam cum mostra hodie deseripta specie forsan quis comparare vellet, structuram aliam 
vidi. Magis structura convenire Fuc, capensem putarem; in hoe vidi sporas intra cellulam 
fertilem triangule quadridivisas, quod Ozothalie characteristicum putarunt; sporas quadri- 
divisas quoque in Sarcophyco habemus, at sporas hujus in 2 partes zonatim divisas diceres, 
intermedia vero parte longitudinaliter in duas secedente. Patet, me judice, Genera Fuca- 
cenrum ulterius esse examinanda, antea quam certum judicium de charactere et limitibus 
Generum certius judicare liceat. Quum igitur hodie mihi omnino incertum adparuit cui 
Generi formam mihi omnino novam referrem, Subgenus proprium el constituere malui quam 
aliud vitiare introducta forma forsan omnino aliena. 
De Florideis 
cure posteriores.. 
ANTITHAMNION NIGRESCENS J. Ag. mscr. erectiuscula subvage ramosa atque 
dense pinnis oppositis distichis peetimata; pinnis ad imam partem sursum 
peetinato-pinnulatis, superiore parte nuda elongata recurvata; pinnulis ad 
