199 J. G. Agardh. 
De affinitate Gulsonis. Tab. II fig. 13. 
Fruetus hujus Generis hucusque, quantum scio, ignoti fuerunt; hine affi- 
nitates ejusdem adhue dubias consideratas fuisse facile patet.  lIarvey, qui 
primus Genus instituit, in Synopsi Phycologiw australi adjecto, illud ad cal- 
cem Cryptonemiacearum, post Nemastomam, et ita Ceramiaceis proximam enu- 
meravit; in Flora 'Tasmaniea vero, ubi descriptionem et icones ejusdem de- 
dit, Genus inter Dasyphleam et Areschougiam inseruit; adjecta observatione 
sibi Catenelle proximum videri. Ipse in Epierisi inter Crouaniam et Dasy- 
philam Genus enumeravi, quod suadente structura his potissimum convenire 
videbatur; fruetu adhuc ignoto affinitate mihi dubium dixi. In ultima, quod 
vidi, Floridearum dispositione Schmitz propriam habet Crouaniearum fami- 
liam, eui Genera quaedam Ceramiacearum referuntur, et inter hee Gulsonia 
inter Crouaniam et Gattyam loeum obtinuit. Contigit demum specimen exa- 
minare cystocarplis instructum, quibus ducentibus Genus Wrangelie affinitate 
proximum putarem. 
Speciminis fructiferi nodos observavi hine magis prominulos, et hos nodos 
eystocarpia plura foventes. Fila nimirum peripherica, hoe loco prolongata, 
quasi brachia expandunt, fructum inclusum ima sua basi amplectentia; supra 
nueleum, peridermate tectum, in spatio sat amplo ereetiusculum, iterum con- 
niventia, filis cireumcirea prolongatis, fere diceres carpostomium formantibus. 
Hoe fila nodi lateralia sunt elongata, dichotoma et articulis superpositis plu- 
ribus constituta; intra hee fila ipse nucleus sustinetur filo centrali, simplici 
et breviore, paucis articulis brevioribus constituto, cujusque articulo supremo 
sursum  attenuato quas) pedicello insidet nueleus initio minor et subglobosus, 
dein magis ovalis et admodum grandescens, gemmidiis obovatis validis, quasi 
ab axi centrali quoquoversum radiantibus constitutus. Gemmidia non admo- 
dum numerosa, superficie quasi granulosa; demum sub lente invicem separata 
circiter 40 mnumeravi. Fila involucrantia intima, nucleum proxime amplec- 
tentia, nune breviora et tenulora observavi; nune his intimis, ut putarem, 
sensim dissolutis, spatium vacuum magis amplum oritur, eujus in centro nu- 
cleus pedieellatus eminet; extra hoe vero spatium fila involucrantia exteriora, 
admodum elongata persistunt, adparatum involueralem proprium constituentia; 
apieibus secedentibus quasi carpostomium nucleo maturo formantibus. Fila hzc 
involuerantia quoad adspeetum magis fila Griffithsie aut. Wrangelie quam 
Crouanie referre, animadvertere placet. 


Y 
: 
, 
