De Terra quadam carulea. §7 



ro mixtam tabulae molli argillaceae impofuerit, quo fa&um 

 iit, ut argiilae maxima pars viclaceum acquifiverit colo- 

 rem, 



Magtiam adhaec lucem noftrae opinioni afferret obfer- 

 vatio ClariiT. BEHRENS O), qui ad fontem falutarem, in- 

 tra Fiirftenau & Vechteld fitum, ejusmodi terram caeru- 

 leam animadvertit, quae ferrugineae erat naturae. De fer- 

 ro autem per experimenta, in quibus haec terra ad BEC- 

 CHERI methedum traftabatur, certior fa&us fuit ; ufta 

 enim&aqua abluta terra, crocum ferri inreliquiis detexit 

 (?)♦ MERTZIUS (z) quidem, Ccllega ejus, fequentibus 

 paginis colorem illum a regno vegetabili potius, plantafci- 

 licet, kali fimili, quam a minerali, derivare contendit. In- 

 venit enim caules quosdarrt ligneos , putredine deftru&os, 

 illi terrae adhuc infixos , fimulque tin&os ♦ unde concludit 

 ex concurfu falis alcalini, five Sodae, & vitrioli martis, gene- 

 rari illum colorem cseruleum. Quicquid etiam vir doQus 



pro- 



(*) R, A. BEHRENS Umretfudbuttg X>tt mittttalifdbtn XVat 

 fct $u $inftenau unb Ved)ttlbe ; beutfcbe Ub*rf*$ung. 

 -Brauttfcfcweig, p, 2g. £>iefe$ §aben bk au6 bem £8ed)felbifd)en 

 23runnen genomniene Qrrbjlucfe nod) befonberg , ba$ ftd) an bemfe(ben 

 |tn unb wieber ©teflen , ja gfeid)fam gan§e #bem jejgett , Wc eine 

 furfrepidje biaue $arbe ^aben. 



Cy) p. 27. SDenn id) befanb , ba$ dn fe£r fcfyroerer ietfen unb tfjon 

 voaVf ber nad) bt$ Beccheri 3 € ".9 n ^ ^nb Srfa^runJ jeber^ett eifen* 

 fcfyuffig ijl, unb ba$ ftd) em^eil battonnad) ber 2(bfd)(emmuwj unb 

 Calcination m etnen rotfjen (£ifen*Crocum fcerrcanbeJn liefj. 



(&) p* 28. HMn tiad^er bradjte mtr ber $err D. Mertz etne anbere 

 QKepnung t>on biefer garbe bet), tnbem er mtr fcerfd)iebene ©fengel 

 Don $Vdutern jeigte , fo er in biefer Srbe gefunben, unb bie §alb in 

 fofdje b(aue §arbe fcerroanbeft roaren, jur genugfamen 2fK$efge, 

 fca$ biefo 2Befen me§r wn etner 3>ffan£e, ate etnem Minerali §er- 

 fomme* 



