140 Obfervatio XXXIX. 



OBSERFATIO XXXIX. 

 DN. D. JOANN. PHILIPPI BURGGRAVn 



Cor anevrymaticum. 



Atrox eft malum anevrysma, quamcunque arteriam ex- 

 ternam occupet. Quod vero medentis manui accef- 

 fus ad malum pateat interdum, inprimis fcalpeiio, curari 

 poteft, Atrocius vero eftmalum, fi internam quamcunque 

 arteriam adorfum fuerit, quod nullius mecielae capax fit* 

 Quodfi vero arteria aneyrysmatica fuerit parva; anevrys- 

 maipfum exile; fun&io parris , quae anevrysmate laeditur, 

 ad vitam non adeo neceflaria ; diu tolerari poteft. Atro* 

 ciffimum vero eft malum, fi cor , fontem vitae , aggreflbtn 

 fuerit. Quis enim diftra&os cordis villos , & a circulan- 

 rium humorum infinitis validis irruptionibus euotidie ma- 

 gis diftrahendos cogere iterum poterit, fi & dexterrimi & 

 peritiflimi Viri manibus acccflus daretur ? Quoniam vero 

 corde anevrysmatico, vel alterutrius , vel utriusque ejus 

 ventriculi capacitas naturalimajor redditur, nec una auricu- 

 Iarum eru&atione repleri poteft, infuperque ventriculorum 

 cordis ita affe£torum facultas fefe accurate conftringendi 

 & receptum fanguinemin arteriasomnimode expeilendi im- 

 sninuitur: nonpoteftnon integritas^irculationis fangumis 

 per cor maxime turbari, & ejus ad totius fanitatem & vi- 

 tam defideratiffimus effe&us fummopere, & cum moleftis* 

 fima palpitatione, laedi. 



Compagem cordis fibrofo-mufculofam divelli pofle, 

 moliis ejus & caraofa fubftantia fatis innuit. Quodfi igitur 

 nimiiscorporis, cohibito fptritu , nifibus in plethoricis, 

 vjel obruto per aggregatumin iipothymiis fanguinem corde, 

 a fanguine inter cor & pulmones intercepto, vitali impetu 



reper* 



