Cor anevrysmaticum. 147 



a jugulo u&jue ad cordis fcrobiculum eodem tumultu, ac 

 arteria in carpis, pulfat. De anno in annum toto corpore 

 magis magisque extenuatur ; interdum &c plenior iterum 

 aliquantulurn, fed haud diu, reddkur, Inprimis quando 

 per aeftatem acidulas Schvvalbacenfes haurit , optime re* 

 fpe&ive fe habet. Autumno anni 1750. ex febre coifitinua, 

 fed prorfus anomalo typo remittetite , ingente virium 

 proftratione <k aliis fymptomatibus graviffimis ftipata, vehe- 

 menter aegrotabat ; tandem admodum emaciatus iterum 

 furgebat, fed fuccedente parvo pedum oedemate , omnes 

 peffime ipfi ominabantur. Cum vero aeftate anni 1751. 

 laudatas acidulas Schvvalbacenfes diu potaflet, fupra o- 

 mnium exfpe£fcstionem egregie recreatus, coloratior &ple- 

 nior faSus fuit* Sed eadem pulfus confufio permanet. ln- 

 ftantiffime ab aegto rogatus, quale hoc ejus fit malum J i- 

 pfius finiftrum cordis ventricufum anevryfma pati , hac cir- 

 cumfpe£tione ipfi faffus fum, ut effe&us , & malum quem 

 fortirifoletexitum, diffijiiulaverim, ne hpc nuntio graviter 

 ejus animum fauciarem, 



ADDITAMENTUM. 



Poftquanv hasce obfervationes , A£Hs inferendas, jam 

 Norimbergam transmififlem, accidit, ut aeger V. D. V. cu- 

 jus inter anevrysmate cordis laborantes & adhuc viventes 

 primo loco mentionem feceram> malorum fuorum finem 

 die 16. Martii 1752. fummo mane morte confequeretur. 

 Impetrata cadaver diflecandi licentia, praefentibus quatuor 

 Medicinae Do&oribus vefperi vidi fequentik. Aperto tho- 

 race finifter pulmonum Iodus, totus quantus fcirrhis , hinc 

 indefuppuratis, fcatens 3 tribus circitcr pollicibus craflus, 

 pleurae accretus erat. Cor valde parvurn , locum quidem, 

 fed non fitum naturalem occupabat. Hic enim non trans- 

 verfus, fedfereperpendiculariserat, bafijugulum, mucro- 



T 2 ne 



