158 Obfervatio XLIL 



gionibus dles crkici a veteribus praedpue obfervati funt , 

 excipiunt, tanquam a Brittanorum, Germanorum, Belga- 

 rum &c, morbis diverfos. Aiii denique intempeftivis, inv 

 modicis & nimium acceleratis medicationtbus, ncftris tem- 

 poribus, crifin caeteroquin regularem futuram, perturbari 

 exlftimant; ut ex fcriptis BOERHAAVII, HOFFMANNI, 

 MARTINII, NIHELII, HELMONTII, PITCARNH, BEL* 

 LINI, aliorumque manifeftum eft. 



Unumquemque morbum fuo more , ab omnibus aliis 

 diverfo, vei in fanitatem, veiinmortem, vel inaliummor- 

 bum abire , certiffimum videtur. Quosvis vero morbos 

 acutos , vei plurimos faltem , critice terminari , ftri&iori 

 fenfu vocabulofumto, vel dierum crkicorum numero re- 

 gi, experientiae repugnat GALENUS ipfe, ftrenuus die- 

 rum criticorum defenfor, ultro fatetur, aliquando nullam 

 crifin ftatustempore accidere; aliquando crifinperduosvel 

 tres dies extendi docet (zz). 



Morborum quorumlibet mutationes omnes a morbt 

 & naturas viribus determinari, veriflimum eft. Crifin ve- 

 ro a dierum quodam numero dependere, ac fi fub numero 

 termrio, feptcnario, vei fimili, mirabilis quaedam poten- 

 tialateret, vix unquam raihi perfuaferim. At, inquiunt, 

 certistamenquibusdamdiebus, in variis morbis* ingentes 

 mutationes contingere, faepe videmus. Dari morbos, qui 

 feptimo , decimo quarto , vel vigefimo primo die, per 

 fenfibilemerifin terminantur, negari minime poteft. Qui- 

 namvero qualesque fpeciatim hi fint , a nemine, quantum 

 ego quidem novi, ha&enus fuit demonftratum, Qui inter 

 recentiores Medicos exemplis in praxi dies criticos, fecun- 

 dum Veterum normam, fe obfervafle gloriantur, rarota- 

 mca adeo felices in Medicina vates fe cxtitifie, fatericogun- 



tur 



{z>£) De crifib* Lib. I. c. 20. 



