\6z Obfervatio XLII. 



Tandem, fi inmorbis quibusdam certae quaedam die- 

 rum criticorum leges fancitae fint; criticas etiam eorumdem 

 morborum evacuationes , morbum folventes , regulariter 

 determinataseflc, ftatuere oportet ; quod tamen minime 

 agnofcunt criticorum dierum propugnatores* Incerti & 

 dubii fuerunt femper, quamnam evacuationem , in certo 

 quodam morbo, a natura expedare debeant ; quafi omnes 

 morbiacud, varii licet generis ac genii, per easdem vei 

 fimiles evacuatlones, per fudores puto, diarrhoeas, falivae 

 fluxum,. aisasque, aequefacile folubiles eflent, eaeque die- 

 rum criticorum potentiae fubmitterentur omnes; quodana- 

 logiae oeconomiae animalis non minus, quam dierum criti- 

 corum certitudini repugnat» 



Mihi itaque videtur, falva Veterum au3oritate, HIP- 

 POCRATIS praecipue & GALENI, eos Pythagoricae nu- 

 merorum & proportionum doQrinae, ut CELSUS fuo fam 

 tempore obfervavit, nhnium fuifle addi&os; dein regula- 

 rum prognofticarum ayidos, & pradi&ionibus in morbis 

 vaticinatorum gloriolam affe&antes, quae nonnunquam 

 In febribus contigifle viderant, admorbos quosvis acutos 

 applicafle; quae adcertos quosdam folos, & certisquibus- 

 dam in circumftantiis pertinebant, ad omnes extendiffe. In 

 hisce me confirmat ipfiflima Veterum in dierum criticorum 

 adfertioneinconftantia & mutabiiitas* Ipfi enim haud ra- 

 ro, errores, ut verofimile eft, in regularum conftruftioni- 

 bus obfervantes, multls exceptionibus eas limitare conati 

 funt. Quin & praedi&iones in morbis acutis non adeo eer- 

 tas & faciles effe ; morbos quosdam fine crifi terminari ; 

 veldiebus paribus bonas crifes quoque fieri» & quae ejus 

 generis plura funt, ultro fatentur. Quae omnia fi admit* 

 ti debeant, quodnegari neutiquam poteft , totam critico- 

 rdm dierum do&rinam haud parum incertam, imo fallacem 

 Cfitveniadiao)reddere, juxta meam quidem fententiam, li- 

 quido appareu OB- 



