de Phialis vitreis dijftlientibus. 223 



primantur ; ita pariter , dum fibrae vitreae , lacrymam confti- 

 tuentes, denfo agmine fibi multum adhaerent, atque ad fe in- 

 vicem apprimuntur , fimilia fequuntur. Imo quadibet fibra in- 

 fuper contrahitur, atque abbreviatur in longitudme, contrafta 

 vero curvatur atque tenditur , ut taceam , quod dum vi- 

 trum adhuc fluidum fuerat, fibras omnes jam tum magis elon- 

 gat# , & infuper a pondere ventris tenfae fuerint, Jam vero 

 uti chorda nimis tenfa rumpitur, non minus hoc fiet in fibris 

 vitreis lacrymarum noftrarum , diam plus jufto teaduntur : 

 quando enim cauda lacryma? vitreae magis tenditur , omnes 

 fibrae ventris , in cauda adunatae , magis fiecluntur atque tea- 

 duntur, hinc tandem rumpuotur. Quodfi enim conurn ha- 

 beres ex meris chordis muficis confe&um, qux in apiee quo- 

 dam convenirent , atque infuper quadibet chorda menfae fir- 

 miter annexa foret, apex vero coni fortiter a manu tendere- 

 tur , tandemque vel ab alio , vel a te ipfo , omnes chordse ia 

 apice convenientes cultro difcinderes, nunquid violento reful- 

 tu omnes chordae a fe invicem recederent ? Idem fit cum no- 

 ftris kcrymis vitreis , dum cauda abrumpitur. Quod vero 

 diffilientes chordae iategrae maneant, fibrse vero vitreas lacry- 

 marum noftrarum in tenuem plus minus concidant pulverem , 

 hoc ex fola diverfa natura vitri atqae chordarura evenit. 

 Chordarum enim minimae fibrae tenaces fuot , varioque im- 

 plexu fibi intricatae , nec non forti cohaefione junguntur. Fi- 

 brae vero vitreae fragiles funt, iongeque infirmiori nexu fibi 

 junguntur , ut fupra explicavimus. Hinc mirum non eft, 



quod 



