gia Memoria Joannis Friderici CreUii. 



num, quifolatio verbi divini, & colloquiis de vita ccelefti &bea- 

 to ex hoc mundo difceffu Ipfum erigeret. Fidei in Servatorem 

 fuum, fpei vitae seternae , gloriofse corporis refurreftionis \v £/«'- 

 pec i'n**d xproZ , pietatis atque religionis inDEUM, certiffima & 

 luculentillima teftimonia, non morti folum proximus,fed&dutn 

 in faucibus ejus haereret, dedit* Co/fd conjuncJzjffima, IlluflriSo* 

 cero atque Socrui^ teneris adhuc liberis & ceteris cognatis* ani- 

 mo femper bene conftituto , mortisque arma prorfus fpernente, 

 vale dixit ultimum. Tandem menfis Maji die decimo nono , 

 poft auditam horam tertiam matutinam, inter preccs, fufpiria, la- 

 crymas atque lamentationes fuorum , fpiritum fuum , vera fidc 

 Chrifti merito innixus, fupremo Numini reddidit, Lumen hujus 

 Academise Juliae Carolinae per fex annorum & fex menfium fpa- 

 tium fuit. In conjugio quinque annos, & quinque menfes vixit* 

 Nobis defideratus; defideratus iUuftri Familti. Ereptus eheu! 

 nimis pracmajure amicis, artis falutaris ftudiofis, orbi litterario, 

 «grotis, pauperibus, omnibus bonis, Sed vale noftrum defi- 

 derium J Sicenim jubet fummi Numinis confilium, ut vale 

 Tibi quoque dicamus ultimum. 



MEMO- 



