ŚLUZÓWCE. 33 



tęższa, albo też rozwija się silnie i dochodzi od 22,2 do 27,75 m. pa. grubości, nie je^i jednostajnie 

 rozmieszczona ale tworzy różnej wysokości garby. Zarodniki mają w masie barwę brudno oliwkowa 

 (bezkosmek czołgaczek), silnie żółtawą (bczkosmek zmienny). 



Budowę bezkosmka czołgaczka opisał już dokładnie de Bary (5) równie jak i ztepniczka walco- 

 watego (6). 



Zarodnle zlepniczków są zawsze walcowate, w górze tępe i skupione, obok siebie stojące. Pierwo- 

 szcznie ich tworzą przed dojrzeniem grupy krwisto szkarłatne, kształtu poziomki, lub lepiej, spłaszczo- 

 nej maliny. Stosownie do mniej lub więcej sprzyjających warunków podczas dojrzewania, pokrój ich, 

 jest różny. Wzlepniczku walcowatym dokładnie dojrzałe są tylko od dołu słabo spojone, a ścianka i eh 

 mieni się pięknymi kolorami tęczy i jest lśniąca. Mniej dokładnie dojrzałe zrastają się z sobą wpół lub 

 dwóch trzecich długości, a niekiedy zrośnięcie to dochodzi aż do wierzchołka, a ten jest zupełnie pła- 

 ski w tym razie; powierzchnia ich czerwono brunatna, bez połysku, okazuje stykającymi się wieloką- 

 tami ślady zrośniętych zarodni, błona ich wówczas jest pokryta grubą warstwa bezkształtnego, jedno- 

 rodnego pierwoszcza. Szerokość zarodni wynosi od 0,2 do 0,5 M., bez względu do wielkości całych 

 grup i długości pojedynczych, która wynosi od 2 do 6 M., stosownie do tego czy grupy są mniejsze 

 czy większe. Wielkość ich waha się między 3 a 5 centimetrami. Leżnia nader silnie rozwinięta, przed 

 dojrzeniem płaska, następnie wypukła, składa się z licznych, delikatnych, na sobie leżących i w nie- 

 których miejscach z sobą spojonych błonek. Wzlepniczku trzoneczkowatym cale grupy zarodni zupeł- 

 nie podobnych jak w zlepniczku walcowatym, są umieszczone na tak zwanym wspólnym trzoneczku, 

 właściwie zaś jestto leżnia kształtu walcowatego od 2 do 3 M. szeroka, od 3 do 5M, wysoka, o 

 powierzchni ciemno orzechowej, lśniącej. 



Wewnątrz okazują one niby tkankę o pęcherzykach nie zewszech stron zamkniętych, prostych; 

 czarna jej ścianka ma szczególną budowę, pokrytajest bowiem licznymi, słabo wypukłymi, wieloką- 

 tnie stykającymi się pęcherzykami o średnicy od 5 do 54 M., leżącymi w warstwach grubych od 

 33 do U l M. Pęcherzyki te mają ściankę dość grubą, brunatną, niewyraźnie się rysującą od zawartości 

 także brunatnej, ale niejednorodnej, owszśm, piewoszcze jćj są podzielone na liczne wielościenne, sty- 

 kające się pierwiastki. 



Jednem słowem pęcherzyki te są niewykształconemi, pojedynczemi zarodniami, a zawartość ich ssa- 

 nikłymi zarodnikami. Z podobną budową spotkamy się jeszcze u niektórych kędziorków. Z tego. to 

 powodu właściwiej jest narzędzie to nazywać leżnią a nie trzoneczkiem. Zarodniki w masie mają 

 barwę umbrową w różnych odcieniach. 



Wreszcie dodać muszę, że zazwyczaj zarodnie zlepniczka otwierają się nieregularnie, niekiedy je- 

 dnak ucięto. 



Pokrewieństwo 3. — Mylnikowe (Liceathaliaceae). 



O składzi-3 dwóch tu należących zrosłozarodni, t. j. lindbladif i mylnika, z pojedynczych ich pier- 

 wiastków, mówiliśmy już w kształtownictwie, wypada nam więc dodać tylko kilka słów tyczących się 

 historyi rozwoju i budowy. 



Lindbladia krowieniec (Lindbladia effusa) posiada zrosłozarodnie, niekiedy już bardzo okazałych 



(5) L. c, p. 19-20. 

 (fi) L. c, p. 19. 



AUT. IV. 



