28 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W l»AR7ŻC. — TOM V. 



wapnem. Wyobraźmy sobie teraz że trzoneczek żałobni ginie również jak i wapno z podsady, które- 

 tym sposobem będą lylko powietrzem wypełnione. Ustawiajmy tak zreformowane żałobnie jedne na 

 drugich, w ten sposób aby formowały drzewkowate rozgałęzienia; niech ścianki tych wszystkich zaro- 

 dni zleją się w jedne i również środkowe podsady zespolą się z sobą. Umieśćmy takie drzewkowate 

 rozgałęzienia obok siebie gromadnie na wspólnej leżni i pokryjmy je wszystkie gromadą pustych, zu- 

 pełnie okiągławych, zespolonych zarodni, a będziemy mieli wreszcie gotową już piankę (Spumaria). 

 Droga ta wprawdzie nieco skomplikowana ale w każdym razie jasna, doprowadziła nas do celu. 



Czwarty zato typ zrosłozarodni nie wymaga dla swego zbadania tak krętych ścieżek. Weźmy jaką 

 sieciowato połączoną pierwoszcznię np. zapletki pełzającej (Hemitrichia serpula), i niech ona roz- 

 wija się w ten sposób jak zwykle, nie tylko na jednej powierzchni, ale we wszystkich trzech wymia- 

 rach przestrzeni. Wskutek takiej kombinacyi otrzymamy zarodnie poplątane w splot niczem nieroz- 

 wikłany. Niech w tym splocie ścianki przylegających do siebie zarodni zespolą się, dalej niech 

 zawartość skrajnie leżących zarodni spłynie wszystka do środkowych, a oto będziemy mieli gotowy 

 wykwit (Fuligo) z jego korą. Od tegoż do rulika (Lycogalą) już tylko jeden krok nas oddziela. Niech 

 lylko ścianki wewnętrznych zarodni zupełnie znikną, a skrajne zrosną się w tęgą, dwubłonną korę, 

 .a nic do zupełnego obrazu rulika brakować nie będzie. 



