16 PAMIĘTNIK TOWAKZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOSI V. 



W trzydzieści lat po ukazaniu sio pierwszej pracy Persoona, wystawiony przez niego gmach niyko- 

 logii, przez liczne przeróbki i dostawki został do tego stopnia przekształcony, że nic można się już 

 w nim było z łatwością oryentować. Dawała się czuć potrzeba wzniesienia nowego, brakło jednak tak 

 biegłego i śmiałego budowniczego, któryby się odważył podjąć tej mozolnój pracy. O przeróbce, nie 

 podobna było myśleć, za odjęciem bowiem cząstki, reszta budynku rozsypywała się w nieodwikłany 

 chaos i w tśm leżała główna trudność, że trzeba było przedewszyslkiem nowych, daleko szerszych 

 podwalin, a na ich utworzenie tylko genialny mistrz mógł się zdobyć. Północna kraina miała go tym 

 razem wydać : w Szwecyi, klasycznej ziemi botaników, już od roku 1811 zwracał na siebie uwagę 

 młody Eliasz Fries, całym szeregiem prac (53) przygotowując świat naukowy do nowćj i gruntownej 

 reformacyi w mykologii. Najwłaściwiej podobno będzie przyjąć jćj początek z rokiem 1821, w którym 

 to roku ukazał się tom pierwszy jego wiekopomnego dzieła : « Systema mycologicum (34) » . Praca ta 

 dająca początek nowej epoce, ma tę wyższość nad podobną Persoona z roku 1797, że system tu podany 

 zostaje zaraz wprowadzonym w życie i zastosowanym do wszystkich wówczas znanych grzybów. I 

 znów musimy pozostać na właściwem sobie polu i zwrócić uwagę jedynie na los jaki tu spotkał 

 śluzówce. Z pomiędzy sześciu rzędów, na które Fries dzieli wszystkie grzyby, jeden z nich Trieho- 

 sperma3 ma dwa podrzędy : Trichogastrcs i Myxogastres. Pierwszy z nich zawiera grzyby, które dziś 

 nazywamy Gasteromycetes, a drugi poświęcony jest wyłącznie śluzowcom. Są one skupione 

 w cztery grupy, do charakterystyki których użyto nie tylko cech owocowych ale także sposobu roz- 

 wijania się tychże z pierwoszczni. Do pierwszej /Ethalini należą te formy, których cała pierwo- 

 szcznia zamienia się w jeden owoc, a zatem : Lycogola, Reticularia, ^Ethalium i Spumaria; wszystko 

 typy, które po bliszszem badaniu okazały się być nie pojedyńczemi zarodniarni alezrosłozarodniami i 

 wskutek tego musiały być przeze mnie rozdzielone między inne grupy. Drugi oddział Phy- 

 sarei, zawiera rodzaje : Didymium, Diderma, Physarum i Graterium, któreśmy także w jeden rząd 

 połączyli. Trzeci : Stcmonitei, bardzo niejasno określony, zawiera bardzo różne towarzystwo, tu 

 bowiem należą: Diachea, Stemonitis, Cribraria i Dictydium niemające chyba nic wspólnego. Arcyria, 

 Trichia, Perichama czyli nasze Calonemea? i Licea tworzą ostatnią grupę Trichiacei. 



Opisał tu Fries sto dziewięćdziesiąt dwa gatunki ; opisy są w wielu razach wyborne, mianowicie 

 wtedy gdy o nowych formach jest mowa, obejmują one zazwyczaj nie tylko dokładną charakterystykę 

 dojrzałych już śluzowców, ale nawet i zmiany jakim ulegają ich pierwoszcznie zanim dojrzeją. Do- 

 danie jednak opisów różnych gatunków podanych przez dawnych autorów, najczęściej bardzo niedo- 

 kładnych, wcale się do zrozumienia całości nic przyczynia, owszem, z tego głównie powodu determi- 

 nowanie śluzowców według tego podręcznika jest niekiedy bardzo trudne, w wielu razach niemo- 

 żebne. 



W kilka lat po ukazaniu się tej pracy Friesa, wydał Wallroth (50) swoje « Flora eryptogamica ger- 

 manica», w której podał nie tylko prawie wszystkie tam zamieszczone śluzówce, ale nawet opisał w niej 

 kilka nowych gatunków. Zmienił on tu nazwę Friesa Trichogastres na Mi/xomycetes i dzieli ten rząd 

 na trzy działy, a mianowicie na Placogastres (Ethalini Friesa), Angiogastres (inne śluzówce) i Sphee- 

 rogastres (Lycogola i wszystkie purchatnice). Zmiana ta niczem nie jest usprawiedliwioną, a przytem i 



(53) Novitia3 (lora) Suecic;e. Lundffi, 1814-1823. — Observationcs mycologieec, Havni;fi, 1815-1818. — Specimen 

 systemalis mycologici. LuiuIće, 1817. — Symbole gasteromycorum ad illustrandum Flo ram suecicam, Lundee, 1817 

 i 18 ' 8. — Om Brand och Roct poa, Vaxter-Lundae, 1821. 



(54) E. Fries. Systema mycologicum, sistens fungorum ordines, genera et species hucusąue cognitas. Grypliiswal- 

 dia), I8il 1832 iElechnus fungorum, sistens commentarium in systema mycologicum. Gryphia3, 1828. 



(55) Flora eryptogamica germania 1 , 1833. 



