ŚLUZÓWCE. 1 1 



Jeżeliśmy w dotychczasowym przeglądzie zupełnie pominęli Linnego, to mamy na to najzupełniej 

 usprawiedliwiające powody. Sławny ten bowiem twórca sztucznego systemu klasyfikacyi, zajmował się 

 przedewszystkiem tylko świetnemi barwami kwiatów. Wszystkie inne tak rozliczne typy roślin po- 

 mieścił w jednej tylko klasie, a i w niej grzyby bardzo poślednie zajmowały miejsce ; nawet w swoich 

 « Fragmentamethodi naturalis » trzydzieści rodzaiMichelego redukuje do jedenastu, a o biednych ślu- 

 zowcach wspomina tylko niekiedy i to zaledwie z nazwiska pod CAathrus, Lycoperdon i Mucor. Nie 

 mamy więc z nim co dalej robić. Puszczając się w dalszą drogę, natrafiamy na słabej głowy a wielkiej 

 cierpliwości Batscha (13). Jestto krótka ale bardzo charakterystyczna ocena, system bowiem, a zatem 

 ogólny pogląd na rzecz całą lichy, zato opisy w wielu razach na owe czasy nieporównane. Większą 

 część śluzowców opisuje on pod nazwizkiem Lycoperdon a niektóre tylko pod Mucor. Gatunki należące 

 do Arcyria Hill, umieścił pod « Clathrus, sec. II sieci n. a do Stemonitis Gleditscha pod Embolus Hal- 

 lera. Ma i on wprawdzie rodzaj Stemonitis, ale jedyny wspomniany gatunek Stemonitis ferruginosa nie 

 tu ale do dzisiejszej Tubulina odnieść należy, 



To użycie rodzajowego nazwiska Gleditscha do oznaczenia zupełnie innego typu, sprowadziło nie- 

 raz zamieszanie ; taknp. wspomnę że Leveille (16) w objaśnieniu dzieła Pauleta (17) oznacza Tubulina 

 ferruginosa tegoż (18) za Stemonitis ferrugineaEmb., który znią nie ma najmniejszego podobieństwa. 



Wracając się do Batscha, nie możemy powiedzieć o jego opisach że są doskonałe, ale nieraz drobny 

 jakiś szczegółek spostrzeżony i podany, daje nam niewątpliwą pewność, że mamy do czynienia z gatun- 

 kiem, który w późniejszym czasie został powtórnie pod innem nazwiskiem opisany. Tak np. jego Ly- 

 coperdon complanatum (19) jest bez wątpiema Didymium serpula Friesa, a to co dziś zazwyczaj nazy- 

 wają Trichia rubiformis jest tam opisane jako Lycoperdon resparium (20). Przy tym ostatnim robi 

 on, z pomocą szkła powiększającego następujące spostrzeżenie: «Die Wolle vereinigt sich zu einer 

 zusammenhangenden Masse », fakt który jednakże Wigand (21) w roku 1863, mimo drobnowidzonych 

 badań przeoczył. 



Nie będziemy bliżej się zastanawiać nad dziełami Jacquin'a (22), Villarsa (23), Hoffmana (24) i To- 

 dego (2o) s zawierają one bowiem tylko małoważne lub bardzo niejasne wzmianki o śluzowcach, a 

 przejdziemy do rozpatrzenia się w klasycznem dziele Bulliarda (26). Wszystkie grzyby rozdziela on na- 

 kilka rzędów. Do pierwszego należą takie, których nasiona tworzą się wewnątrz ich ciała, a zatem 

 oprócz niektórych prawdziwych grzybów, jak np. Tuber, Mucor, Lycoperdon i wielu innych, którymi 



(15) Eleclmus fungorum cum cont pr. et sec, 1783, 86 et 1789. 



(16) Iconographie des champignons de Paulet. Paris, 1855. 

 (17)Traites des champignons. Paris, 1703. 



(18) L. c, str. 45 ; tb. CCIV, fig. 0. 



(19) L. c, str. 251, tb. XXX, fig. 170. 



(20) L. c, str. 253, tb. XXX, fig. 172. 



(21) Zur Morphologie und Systematik von Trichia und Arcyria in : Pringsheim Jahrbueher fur wissensćhaftliche Bo- 

 lanik. 1863, t. 111, str. 1 et seq. 



(22) Miscellanea austriaca ad botanicam, etc, Yindobonae, 1778, 1. 1, str. 135-138 i IM, jakotśż Collectanea ad 

 botanicam, etc, Vindobona3, 178(3, sir. 348. 



(23) Histoire de plantes de Dauphine, t. Iii, Grenoble, 1780, str. i054i!060. Opisy wyborne. 



(24) Vegetabilia eryptogama, 1790, str. 1, nader liche; jakotćż Botanisches Tanhenbuch fur das Ja.hr 1795. Ćrypto- 

 gamie; tab. VI, IX i XXII, lepsze jak poprzednie. 



(25) Fungi mecklenburgenses sclecti. Luneburgi, 1793, str. 7, lig. 12. Pierwoszcznie opisane pod nazwą rodzajową 

 Mensenterka. Według Friesa niektóre gatunki z Vermicularia mają przedstawiać śluzówce, na eo się zgo.lzic nie 

 mogę. 



(26) Histoire des champignons de !a France. Paris, 1791-1708, str. 08, 83 i dalsze. 



