82 PAM1CTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM V. 



początek są rurkami a w drugim końcu, gdzie się stykają ze ścianka zarodni stają sir włóknami. 

 W wielu strzępkach, w rulikach, wapniakach gruhość ich niezależnie od miejsca ulega licznym wa- 

 haniom. W strzępku wyprostowanym w środkowej części przebiegu rurki włośni są znacznie szersze 

 jak w skrajnej, a w strzępku pośrednim w dolnej części węższe jak w górnej. 



Zresztą włośnią może być w pewnych miejscach znacznie rozdęta. W niektórych kędziorkach roz- 

 dęcia takie przypadają zazwyczaj przed końcem wolnym włośni; u kędziorka Decaisna i krętego 

 w niektórych strzępkach, np. w strzępku zawiłym, rozdęcia te spotykają się niezależnie od miejsca. 

 U Brefeldii na granicy dwóch zarodni ich włośnie łączą się z sobą za pomocą szczególniejszych pęche- 

 rzyków ośmiokomorowych. W makulcu spłaszczonym włośnią pozostaje w związku z olbrzymimi, 

 stosunkowo do jej szerokości, pęcherzykami wypełnionymi barwnikiem, wdraża ona do ich wnętrza 

 i rozgałęzia się stając się przytem znacznie szerszą. 



Pierwsze ślady zgrubień włośni spotykamy w niektórych makulcowatych. Tak w tym jak we wszy- 

 stkich innych razach zgrubienia te występują na zewnątrz rurek lub włókien włośni. Zgrubienia te 

 u makulcowatych są zazwyczaj bardzo niepozorne. Charakterystyczne są one np. dla makulca garba- 

 tego, gdzie mają postać wrzecionowatą; są kuliste w szaroniu gwiazdoszu, haczykowate w szaroniu 

 pile. Potężniej występują już w strzępkowatych, gdzie istnieją jako kolce, brodaweczki, pierścienie 

 lub sieci, jużto jednakowo rozmieszczone na całćj powierzchni nitki, jużto przebiegając po wężownicy 

 o bardzo szerokich skrętach, jużto występując inaczej na jednej jak na drugiej stronie nitki, lub też 

 wreszcie inaczej w różnych miejscach przebiegu włośni w zarodni. Nareszcie u kedziorkowatych 

 zgrubienia obiegają jako wężownice na prawo bieżące w liczbie dwóch, trzech, czterech, pięciu lub 

 co najwięcej sześciu; mogą one być płaskie lub spiczaste, gładkie lub uzbrojone kolcami. W kę- 

 dziorku złociku pomiędzy dwoma wężownicami przebiegają zgrubienia poprzeczne w postaci cieniu- 

 teńkich listewek. 



Zawartością rurek włośni jest zazwyczaj przeważnie, niekiedy jak w wiotku, strzępkach, ruliku i t. d. 

 wyłącznie powietrze. W maworkach w pewnych rozdętych miejscach włośni spotykamy grudki wa- 

 pna, tożsamo u kubeczka, wiązaka i gładysza. W Badhamii i kieliszniku włośnią w całym przebiegu 

 wypełniona jest wapnem. W kędziorkach spotykamy zawartość pierwoszczowatćj natury. 



