90 PAM1CTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PAHY/.U. — TOM V. 



a. P. 1. conglobatum Pr' Zarodnie siedzące, nieregularnie półkuliste, niekiedy zlewające się;, bez 

 podsady, leżnia nierozwinięta. Znachodzą się gromadnie. 



8, P. 1. liehoniforme (Sz.). Zarodnie na silnie rozwiniętej leżni skupiane, z wierzchu spłaszczone, 

 z boków od wzajemnego nacisku prawie wielokątne, zazwyczaj opatrzone środkową, walcowatą, wolną 

 podsadą. 



W obu wypadkach zwapnienie ścianki bywa bardzo różne, ztąd też i barwa zarodni zmienna 

 od szarej do śnieżno białej; szczególniej w drugiej formie zdarza się często, że spłaszczony wierzcho- 

 łek zarodni silniej bywa zwapniony jak jej boki. W obu wypadkach ścianka zarodni jest w górze pra- 

 wie bezbarwna, ku dołowi mięsnego lub fioletowego koloru. Ztąd tćż pochodzi, że wnętrze zarodni 

 wydaje się być po wyproszeniu zarodników śniadem. W razach gdy leżnia jest rozwinięta, bywa ona 

 na zewnątrz lekko zwapniona, po odwapnieniu zaś okazuje się być jednociągłą, dość tęgą, fioletowo 

 zabarwioną błonka, Wapniaczki zawsze mniej więcej zaokrąglone; niekiedy dwa lub trzy zlewają się 

 z sobą, tworząc jakby kruciutkie przegubiane walczyki, lub skupione paciorki różańca. W razach gdy 

 podsada jest rozwinięta, jest ona lak wielka, że już gołem okiem widzialna. Jestto pęcherzyk kształ- 

 tów wydłużonych, zarysów nieregularnych, o ściance nader delikatnej, bezbarwnej; przechodzącej 

 bezpośrednio w rurki włośni, w których też jest jakby zawieszona wewnątrz zarodni. Tern samćm 

 do ścianek zarodni nigdy nie bywa przyrośnięta, wcwnątrzwypełniona drobnemi ziarnami wapna jak 

 wszystkie wapniaczki, od których właściwie różni się tylko wielkością. Zanotować wreszcie muszę, że 

 w formie drugiej, w której podsada się przytrafia nie występuje ona koniecznie we wszystkich zaro- 

 dniach. W tćj samej formie zdarza się niekiedy, że spłaszczona górna część zarodni odpada naj- 

 pierw, a pozostałe ścianki tworzą razem wszystkie uważane po wyproszeniu zarodników, jakby 

 plaster suszu. 



Znajdowanie się. — Na liściach, zgniłych łodygach kaktusów, drewnie i t. d. 



a. Lund i Smolandya w Szwecyi (Fries); Pawłowsk pod Petersburgiem (Lessen i Bongard); Blin- 

 sz/rubiszki na Żmujdzi (Janczewski); Glacko wLużycach (Link); La«Calle wMgeryi (Rousell, w zbio- 

 rach Montagna). 



fi. Betlehem w północnej Karolinie (Schweihitz). 



6. P. c and i ii urn Rfski. M. śnieżny. — Zarodnie kształtów nieregularnie kulistych, śnie- 

 żno-białe, siedzące lub trzoneczkowate, bezpodsadowe. Trzoneczek śnieżno biały, mocno podłużnie 

 pofałdowany, do 1 M. wysoki, tęgi, kruchy. Zarodnie nieregularnie pękające. Włośnią o wapniacz- 

 kach okrągtawyeh, śnieżno-białych. Zarodniki jasno-fioletowe o błonie kolczastej, 12,5 do ł'S m. m. 

 wielkie 



Opis. — Maworek ten z pozoru najwięcej do maworka pokrewnego podobny, różni się na pierwszy 

 rzut oka zarodniaini kształtów nieregularnie kulistych. Zwapnienie ścianki bardzo mocne, po odwa- 

 pnieniu błona ścianki w górze bezbarwna, ku dołowi śniada i tęższa. Trzoneczkowate i siedzące znaj- 

 dują się obok siebie. W trzoneczkowatych trzonek dochodzi \ M. wysokości, 0,2 M. szerokości, 

 rurka jego wypełniona jest w zupełności wapnem bez śladów materyi ustrojowej; ścianka nader 

 mocno zwapniona, po odwapnieniu brudno jasno-żółta, tęga i podłużnemi zgrubieniami na zewnątrz 

 jako fałdy wystającemi opatrzona. Wapniaczki zlewają się niekiedy jak w poprzednim i w podobny 

 sposób. 



Znajdowanie sio. — Na korze drzew. Wyspa Juan Pernandez (Bertero pod n. 1713. w zbiorach mu- 

 zeum lipskiego paryzkiego w oddziale Montagna). 



