ŚLUZÓWCE. '.'■<) 



stowany, gładki lub rysowany, wewnątrz zarodni maleńką ostrokręgową podsadę tworzący. Włośnią 

 o wapniakach kątowato-bryłkowatych, barwnych, niesztywna. Zarodniki jasno-fiolclowe, o błonie 

 gładkiej lecz tęgiej, 7 do 8, niekiedy 10 do 11, 4 m. m. wielkie. Ubarwienie zmienne, żółte, złocislo- 

 żółte, pomarańczowe lub rdzawe. Niekiedy pierwoszcznie żyłowate, obłe, krótkie. 



1803. Physarum citrinum. Schum., PI. Scell., n° 1436. 



1805. Physarum aurantiacum, p rufipes. A. et Sz., 1. c, n° 262. 



— Physarum verrucosum. Lk., Herb. ! 



1818. Physarum compactum. Ehren., Sylv. Ber., p.^łT" — ^ 

 1827. Physarum Schumacheri. Spr., Sys. Veg., IV, p. 528. 

 1829. Diderma citrinum. Fr., 1. c, III, p. 100. 

 1829. Diderma rufipes. Fr., 1. c, III, p. 101. 



— Diderma compactum. Wallr., Herb. ! 



— Physarum chrysocephalum. Wallr., Herb. ! 



1846. Physarum aureum, p chrysopus. Lev., Ann. senat., p. 166. 



1869. Physarum flauim. Fuck., S. M., p. 343, n° 9. 



Następujące formy dają się odróżniać : 



a. P. S. genuinum. Trzoneczek żółty, zarodnie żółte lub zielonawo żółte, 1/2 M. średnicy mające. 

 Zarodniki 7 do 8 m. m. wielkie. Wapniaczki blado żółte. 



p. P. S. chrysopus, Lev. Trzoneczek i zarodnie jednakowo złocisto-żółto zabarwione, 1 M. śre- 

 dnicy mające. Zarodniki 10,2 m. m. wielkie. Wapniaczki złoto-żółte. 



y. P. S. aurantiacum. Zarodniki pomarańczowe, trzoneczek brunatny. Zarodnie 1/2 M. średnicy 

 mające. Zarodniki 11,4 m. m. wielkie. Wapniaczki brunatne. 



S. P. S. rufipes, A. et. Sz. Zarodnie żółte lub pomarańczowe, niekiedy pięknie lśniące, trzoneczek 

 pomarańczowo rdzawy. Wapniaczki żółtawe. 



s. P. S. compactum, Ehr. Pierwoszczowocnie, żyłowate, pełzające, krótkie, żółtawe lub złocisto- 

 żółte. Bez podsad wraz z trzonkiem znikających. 



Opis. — Leżnia niekiedy się zdarza albo pod postacią cieniutkiej, jednociągłćj, do podłoża 

 przyrośniętej błonki, albo pod postacią grubych, barwnych żył, łączących sieciowato podstawy 

 trzoneczków. Trzoneczki zawsze sztywne, kruche, wyprostowane, gładkie, rysowane lub pofał- 

 dowane, zazwyczaj ku górze nieco cieńsze, przedłużające się wewnątrz zarodni w ostrokręgową 

 czasem mniej foremną, 0,1 do 0,12 M. wysoką podsadę. Gała masa trzonka jest w tymże razie złożoną 

 z ustrojowej materyi, mocnona wskroś zwapnionej pojedynczemi ziarnkami. Niekiedy jednak spotykać 

 się tu dają i krystaliczne bryłkowate skupienia wapna. Po odwapnieniu trzoneczek wraz z podsadą 

 przedstawia się pod postacią gąbczastej materyi bezbarwnej, barwa więc jego połączona jest w zu- 

 pełności z ziarnami wapna. Ścianka zarodni przyrośnięta do trzonka w miejscu, gdzie ten przedłuża 

 się w podsadę. Błona jest zazwyczaj bezbarwna, w odmianie f lekko bardzo jasno-brudno-żólta zabar- 

 wiona i w tym razie tęższa, w innych bardzo cienka, na zewnątrz zwapniona. Jeżeli zwapnienia są 



