100 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU; — TOM V. 



słabe to zdarzyć się może jak w odmianie S, że ścianka zarodni pięknie się mieni. Najczęściej jedna 

 zwapnienia są silne, gromadne, te gromady ziarn wapna wystające na zewnątrz nadają ściance zaro- 

 dni postać brodaweczkowatą. Barwa ścianki zarodni zależy także od stopnia zwapnienia, ponieważ 

 ścianka jest bezbarwna i tylko wapno zabarwione, im więc mocniejsze zwapnienia tćm więc i natęże- 

 nie barwy mocniejsze. Jeżeli zabarwienie jest jasno żółte i słabe to w połączeniu z przeświecająca 

 przez ściankę masę zarodników fioletowych dają złudną barwę zielonawa. Zielona barwa nigdy nie- 

 występuje w śluzowcach, a jeżeli kiedy, jak w tym razie taką się być wydaje, to łatwo przekonać się 

 można, że jest ona tylko złudzeniem; po wyproszeniu zarodników w takich razach ścianka zarodni 

 traci zieloną a okazuje właściwą sobie barwę. Zarodnie pękają zwykle nieregularnie, tylko w odmia- 

 nie y zdarzyło mi się widzieć zarodnie regularnie łuszczkowato pękające. Z podsady w licznych miej- 

 scach rozszerzonemi nasadami bierze początek włośnią. Rurki jej są nader cienkie, bezbarwne w ca- 

 łym przebiegu. Barwa wapniaczków zmienna w każdej odmianie, połączona wyłącznie tylko z ziar- 

 nami wapna. 



Wreszcie wspomnieć należy że niekiedy trzoneczek znika prawie zupełnie, albo też zarodnie sie- 

 dzące przez zlewanie się tworzą pierwoszczowocnie. 



Znajdowanie się. Zazwyczaj na różnych mchach, rzadziej na liściach lub suchych gałązkach. 

 a. W Europie wszędzie dość pospolity. 



p. Freiburg w Bryzgowii (De Bary) ; Chili południowe (Gay, w zbiorach muzeum paryskiego). 

 Y« Muenster w Westfalii (Fuisting). 



o, Łużyce (Albertini i Schweinitz). Odmiany tej nigdy nic widziałem, wszystko co o niej powie- 

 działem zaczerpnąłem z opisu dokładnego autorów. 



£. Koło Berlina (Ehrenberg); Muenster w Westfalii (Fuisting). 



10. P. flauum. Fr. M. żółtawy. — Zarodnie kuliste, delikatnie brodaweczkowate żółte, 

 trzoneczkowate. Trzoneczek długości zarodni wyrównywający mocno pofałdowany, blado-żółty, szty- 

 wny, kruchy, mocno podłużnie pofałdowany. Bezpodsadowe. Włośnią silnie rozwinięta, wapniaczki 

 różnej wielkości kątowato bryłkowate, białawe. Zarodniki ciemno-fioletowe, kolczaste, 9,9 do 

 40,8 m. m. wielkie. 



1818 Physarum flavum. Fr. Sym., gast., p. 22, 1. c, III, p. 135. 



— Physarum citrinella. Fr. in Herb. ! Kunze. 



1849. Craterium flavum. Fr., Sm. Vg. Sc, p. 434. 



Wzmianka historyczna. — Pod nazwą ((Physarum citrinella» znalazłem w lipskiem muzeum okazy 

 maworka zbierane przez Friesa w r. 1817 i przesłane Kunzemu, które najdokładniej zgadzają się z opi- 

 sem jego Physarum flavum. Najprawdopodobniej zmienił on pierwszą nazwę w następnej publikacyi. 

 Przestawienie tego maworka da rodzaju Craterium, jak to Fries później uczynił, niema żadnej pod- 

 stawy bytu. 



Qpis t — Maworek ten do poprzedniego z pokroju nader podobny, różni się przedewszystkiem zu- 

 pełnym brakiem podsady, dalej ścianka jego zarodni jest żółto zabarwiona. Wreszcie zarodniki są 

 kolczaste. Inne szczegóły budowy takie same jak w poprzednim. Wapniaczki pod drobnowidzem 



