ŚLUZÓWCE. fOl 



okazuje się być lekko żółtawo zabarwione, barwa wyłącznie trzyma się wapna. Ścianki włośni w ca 

 łym przebiegu zupełnie bezbarwne. 



Znajdowanie się. — Według Friesa w Szwecyi częsty, zresztą nie widziałem go nigdzie. 



41. F. sulp hureum. A. et S z. M. siarkowy. — Zarodnie dokładnie kuliste, lekko bro- 

 daweczkowate, siarczysto-żółte, trzoneczkowate. Trzoneczek krótki, biały, wyprostowany, gładki lub 

 lekko rysowany. Bezpodsadowe. Włośnią silnie rozwinięta wapniaczki liczne jasno-fioletowo-żółte, 

 kątowato bryłkowate. Zarodniki bardzo jasno-fioletowe gładkie ; 10 do 11,8 m. m. wielkie. 



1803. Physarum sulphureum. A. et Sz., 1. c, n° 259, t. 6, f. i. 



1869. Pbysarum rirescens. Fuck., S. M., p. 343, non Ditm. ! 



Opis. — Do poprzedniego zupełnie z pokroju podobne, różne na pierwszy rzut oka barwą zarodni 

 jasno-siarczysto-żółtych. Barwa ta trzyma się wyłącznie tylko zwapnień tak ścianki jak wapniaczków. 

 Zresztą wszystkie ścianki są błonkami zupełnie bezbarwnemi, gładkiemi, przejrzy stemi. Po odwa- 

 pnieniu w miejscacb gdzie były ziarnka wapna pozostają i ślady ustrojowej barwnej istoty. Rurka 

 trzonka w zupełności wypełniona wapnem, rozszerza się niekiedy na podłożu w maleńką kolistą 

 leżnię. 



Znajdowanie się. — Bardzo rzadki, zdarza się na liściach lub gałązkach. Łużyce (Albertini i 

 Schweinitz); Petersburg (Weinmann) ; widziałem okazy tylko z Eberbach w Reingau zbierane przez 

 Fuckla. 



t 



12. P. leucopus. Lk. M. bielik. — Zarodnie kuliste, owalne lub nieco spłaszczone, trzo- 

 neczkowate, wraz z trzoneczkiem śnieżno-białe i zaledwie 1/2 M. wysokie, niekiedy na wspólnej 

 leżni stojące. Trzoneczki różnej długości, niekiedy prawie znikające, wyprostowane, sztywne, kru- 

 che, w górze zwężone, mocno podłużnie pofałdowone. Bezpodsadowe. Włośnią silnie rozwinięta o 

 wapniaczkach licznych, różnej wielkości kątowato-bryłkowatych. Zarodniki kolczaste, 9,5 do 

 11,6 m. m. wielkie. 



1809. Physarum leucopus. Lk., Diss. 2, p. 42. 



1809. Physarum bullatum. Lk., Diss. 2, p. ? 42. Dittm., 1. c, t. 22. 



— Physarum albopunctatum. Lk., Herb. ! p. p. 



1829. Didymium leucopus. Pr.-, 1. c , III, p. 121. 



1836. PbysarunTramentaceum. Fr. in litterisan Wein., 1. c, p. 58L 



Wzmianka historyczna. — Miałem sposobność porównać okazy tego maworka pod różnemi nazwi- 

 skami opisane i przekonać się że należą do jednego i tego samego gatunku. Pbysarum bullatum jest 

 najzupełniej niedojrzałym tylko stanem, ztąd też wilgotna przezroczysta ścianka zarodni od prześwie- 

 cających zarodników wydaje się być zielonawą. 



Opis. — Do diagnozy nie wiele mi pozostaje do dodania. Ścianki zarodni, rurek włośni i trzonka sc 

 zupełnie bezbarwne. Trzoneczek niekiedy bardzo krótki i wówczas szerszą podstawą do leżni 

 przyrosły. 



Znajdowane się. - Na liściach, gałązkach, na ziemi w lasach. Glacko (Link); Berlin (Ehrenberg); 

 Rostock (Dittrmr) ; Petersburg (Weinmann). 



