104 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚC1SŁYCU W PARYŻU. — TOU V. 



wierzchnia zarodni bywa niekiedy pomarańczowa. Zwapnienia na jój powierzchni kupkowe. Barwa 

 właściwa tylko ziarnom wapna. Ścianka zarodni i rurek włośni nader delikatna, bezbarwna. Włośnią 

 o rurkach bardzo"nikłych; wapniaczki maleńkie. 



Znajdowanie się. — Na gałązkach suchych lub na mchach niezbyt częsta ale zwykle w danćm miej- 

 scu trafia się w wielkich masach. Femsjo w Szwecyi (Fries) ; Petersburg (Lassen) ; góra Klonowska 

 w paśmie Świętokrzyskiem (Rostafiński i Nowakowski); Olaszyn w Karpa Lach (Kallhbrener); Frei- 

 burg (De Bary); Strasburg (Rostafiński); Wogezy (Mougeau) ; Trois Moulins pod Paryżem (Tulasne) ; 

 południowa Francya (Trog.). 



15. P. p sit t acinum. Dit. M. papuzi. — Zarodnie dokładnie kuliste, zmienno-barwne, 

 bezpodsadowe, trzoneczkowate. Trzoneczki wyprostowane, sztywne, bardzo mocno podłużnie po- 

 fałdowane, stale minjowo-czerwonc. Włośnią dość sztywna, po wypadnięciu zarodników trwająca, 

 mięsno-barwna ; wapniaczki silnie rozwinięte, bardzo zmiennej wielkości kątowato-bryłkowate. Zaro- 

 dniki jasno-fioletowe, gładkie, 8,3 do 9,2 m. m. wielkie. 



1817. Physarum psittacinum Ditm., 1. c, t. 62. 



Wzmianka historyczna. — Opis źródłowy bardzo niedołężny a figura nader licha. 



Opis. — Stosownie do stopnia zwapnienia i mniej lub więcej dojrzałego stanu barwa zarodni nader 

 zmienna. Niezupełnie dojrzale bywają zielonawo-szare lub żółtawo-szare, dojrzałe czekoladowe lub 

 fioletowo-czerwonawe a bezwapienne stalowo-błyszczące. Po wypadnięciu zarodników dolna część 

 błonki zarodni przegina się ku dołowi niosąc na sobie puszek włośni, a górna jej część jużto się roz- 

 prószą w zupełności, już też kawałeczki jej pozostają jeszcze w związku z górnemi kończynami włośni 

 i pięknie się mienią. Zarodnie mają zazwyczaj 3/4 M. średnicy. Trzonek bywa od 1/2 do 1 M. długi, 

 w podstawie szerszy i zwapnieniem barwnem do podłoża przyrosły, zawsze ku górze znacznie 

 cieńszy. Niekiedy dwa lub trzy trzoneczki zrastają się z sobą podstawami. 



Ścianka zarodni jest błonką w górze cieńszą i bezbarwną, ku dołowi lekkim żółtym odcieniem za- 

 barwioną, i znacznie tęższą. Włośnią o rurkach w dolnej części szerszych, ku górze cieńszych, ale 

 dość sztywnych, aby po wyproszeniu zarodników tworzyć dość wyprostowany puszek. Ścianki jej 

 rurek zupełnie bezbarwne, wapniaczki liczne i tak samo jak i trzonek minjowo-czerwono zabar- 

 wione. Rurka trzonka tęga, opatrzona podlużnemi zgrubieniami, na zewnątrz jako fałdy wyskakują- 

 cemi, czerwona, wypełniona czerwono-zabarwionemi drobnemi ziarnami wapna. 



Znajdoivanie-się. — Na liściach lub spruchniałem drewnie rzadki. Szwecya r Fries); Warszawa 

 (Alexandrowicz) ; góra Klonowska w paśmie Świętokrzyskiem (Rostafiński i Nowakowski) ; Frciburg 



w Bryzgowii (De Bary); Rostock (Ditinar) ; niższa Karolina (Ravenel n° 742). 



IG. P. ruhiginosum Fr. M. szkarłatny. — Zarodnie dokładnie kuliste, 1 M. szerokie, 

 wazką nasadą do podłoża przyrosłe, szkarłatne, siedzące, bezpodsadowe. Włośnią silnie rozwinięta o 

 wapniaczkach szkarłatnych, kątowato-bryłkowatych. Zarodniki jasno-fioletowe, gładkie, 9,2 do 

 10,6 m. m. wielkie. 



1818. Physarum ruhiginosum. Fr., Sym. gast., p. 21, non Chev. ! 

 1825. Leangium ruhiginosum. Fr., Stirp. femsj., p. 83. 



1829. Physarum fuhum. Fr., 1. c, III, p. 143. 



